Niebieski Domek

11.11.11

2011-11-17T21:27:00.000-08:00

Miało być pięknie i było! Wiedziałam, że ta data moich urodzin kiedyś nastąpi, wymyślałam, co też z jej okazji … mało brakowało, a nie byłoby nic zupełnie, ale udało się :)

Indie to taka miłość od trzeciego wejrzenia :) Najpierw zakochałam się w Taj Mahal i jego historii, indyjskie sari podobały mi się zawsze… potem przyszła pora na muzykę.

Na tej drodze zainspirowało mnie “jedz, módl się, kochaj” i zaczęłam o Indiach czytać: o religii, kulturze, zwyczajach… Wyszukując kolejne muzyczne kawałki na youtube trafiłam na teledyski z filmu "Main Prem ki Deewanii Hoon" i ciekawość mnie zjadła … Film dostępny jest oficjalnie w portalu, w skróconej wersji – obejrzałam i wsiąkłam…

Tak zrodził się pomysł na moje urodziny :) Która z miłośniczek Bollywood nie chciałaby być przez chwilę indyjską księżniczką? Ja byłam!!!!!

Impreza odbyła się w klimatycznej indyjskiej restauracji Bombaj Tandorii , jedzenie zachwyciło, obsługa również – zwłaszcza, że nasłuchałam się komplementów :)))) Jedynym minusem całej imprezy jest to, że nie mam żadnego z niej zdjęcia … w ferworze przygotowań, upinania włosów, malowania, zakładania biżuterii, upinania sari... zapomniałam naładować baterie do aparatu.. Nic jednak straconego, bycie odświętnie piękną hinduska jest na tyle wciągające, że z pewnością to jeszcze kiedyś powtórzę :)

Nie byłoby tego święta bez moich przyjaciół - dziękuje kochani, że przyszliście!

ps. właśnie mi przyjaciółka przypomniała :D Dzisiaj, dla odmiany - 12 rocznica obrony dyplomu - kiedy zostałyśmy oficjalnie architektami :)))))

jedz, módl się, kochaj

2011-09-27T20:21:00.001-07:00

Postawiłam kolejny kroczek w układaniu swojej mozaiki życia.

Podróż Liz w poszukiwaniu siebie i swojej duchowości, wciągnęła mnie, wpisała się w czas, miejsce i moje osobiste przemyślenia. Brakowało mi harmonii i równowagi. Inspiracja napłynęła z kilku wydarzeń, filmów i książek. „Jedz, módl się, kochaj”, spięło dla mnie, w jedną barwną opowieść, je wszystkie.

Dołączenie do codziennego życia duchowego aspektu, odkurzenie i rozwijanie własnej wiary, dopełniło mnie, okazało się brakującą częścią w mojej podróży przez życie. Wiara w moim życiu zawsze była obecna, teraz jednak, podobnie jak moje „wiejskie życie w mieście” przestałam odkładać ją na półkę, „na kiedyś”, podeszłam do niej twórczo, z miłością. Myślę też, że z większą dojrzałością, gdzie obok emocji, jest miejsce na świadomą pracę nad sobą, na przemyślane wybory.

Jednym z piękniejszych zdań które niedawno przeczytałam było to, że „wiara jest nieustannym poszukiwaniem Boga”. Otwarło mi ono oczy. Wydawało mi się, że Bóg, to ktoś kogo się znajduje ( albo nie ), a potem trwa, raz lepiej, raz gorzej w tym związku. Mnie od dłuższego czasu – trwało się gorzej. Wtedy przyszło to olśnienie, że Boga szuka się całe życie, że tak jak w miłości, nieustannie tworzy się tą swoją relację, jedyną, niepowtarzalną, bardzo osobistą ścieżkę.

Zafascynowana historią, odnalazłam w niej wskazówki dla siebie. Czytając o religiach świata, o dawnych wiekach i ludziach, dla których sacrum i profanum, modlitwa i praca przenikały się wzajemnie, uzupełniały, a nie stanowiły przeciwieństw nie do pogodzenia, zapragnęłam zintegrować swoje życie, nie oddzielać więcej tych dwóch cząstek, istniejących we mnie od zawsze. Ponownie ( jak przy wiejskim życiu ) okazało się, że nie musze w tym celu udawać się w podróż dookoła świata ( chociaż kto by nie chciał ? ;) ), nie muszę też porzucać swojego życia i przywdziewać habitu, zmieniać gwałtownie wyznania, ani czynić żadnych rewolucji. Kropla drąży skałę. Drobne czynności, decyzje, które w tej kwestii podejmuję od kilku miesięcy, odmieniają mnie i ubogacają.

Wracam do siebie samej, odnajduję spokój duszy. Idę za pragnieniem swojego serca.

pierwszy dzień jesieni

2011-09-23T12:17:00.001-07:00

“Jeść gdy przyjdzie głód, spać, gdy przyjdzie zmęczenie. Wędrować ścieżkami przyrody i rozmawiać z drzewami.”

Phil Bosmans “Szczęście na każdy dzień “

Niewątpliwą zaletą posiadania rodziców – maniakalnych maniaków zbierania grzybów, są jesienne rozkosze podniebienia. Co prawda grzyby obrodziły w tym roku kapryśnie, ale można by powiedzieć, idealnie z moimi gustami. Jak informowana jestem licznymi telefonami, z grzybów obecnie są kurki.. i kurki, acha i jeszcze kurki. Zasilana paczkami świeżych kurek oddaję się grzybowej rozpuście, niemal codziennie :).

Pragnąc żyć w rytmie natury, zastanawiałam się jak świętować pierwszy dzień jesieni.. Jesień zawsze kojarzyła mi się z powrotem do nauki, najpierw do szkoły, później na uczelnię. Niespodziewanie dla siebie samej, znalazłam się dzisiaj, pod grupą potężnych kasztanowców, w mieście, gdzie studiowałam. Chodziłam znanymi ścieżkami, przesypując stopami złote liście. Z torbą pełną kasztanów, powitałam jesień.

Wiejskie życie w mieście

2011-09-11T01:14:00.001-07:00

Kilka lat temu “Dom nad rozlewiskiem”, obudził we mnie dawne pragnienia. Znalazłam Niebieski Domek, założyłam bloga i zaczęłam odliczać dni do przeprowadzki na wieś. Niestety marzenia o mieszkaniu w domku na skraju lasu zaczęły oddalać się w czasie. Oglądając blogi innych, czytając o remontach, budowach i o tym „lepszym, spokojniejszym życiu” na peryferiach, przyłapywałam się na frustracji, że wciąż żyję w mieście.

Podczas jednej z włóczęg z psem, po podmiejskich lasach i łąkach zrozumiałam, że to ja sama kształtuję swoje życie, a nie miejsce w którym mieszkam.

Powróciłam do uwielbianej przeze mnie wegetariańskiej kuchni, kupiłam maszynę do pieczenia chleba, garnek do kiszenia ogórków, zaczęłam testować mlekomaty :). Dotarło do mnie, że jestem właścicielką pół hektara ziemi, która czeka aby się nią zająć. Czekają też nasiona dyń ozdobnych, które dostałam od zaznajomionego pasjonata :]

Pierwszy chleb wywołał we mnie wiele emocji. Bezładna breja w formie, nie napawała mnie optymizmem, zwłaszcza że pierwszy „wypiek”, który potraktowałam naprędce, wrzucając składniki do maszyny, bo wg gotowej mieszanki to „tylko 3 minuty” – kompletnie się nie udał. Przy drugiej próbie zdesperowana wyjęłam całość z formy na prowizoryczną stolnicę i zaczęłam ciasto ręcznie ugniatać. Otworzyłam drzwi do wspomnień, kiedy razem z Babcią, jako mała dziewczynka, robiłyśmy ciasto na makaron, na pierogi, na pączki, na kopytka…. Dłonie same przypomniały sobie kiedy dodać jeszcze maki, a kiedy wody…Z niecierpliwością czekałam na wynik pracy. Kiedy zobaczyłam śliczny, gorący bochenek błogość zalała mnie od stóp do głów :) .

Siedząc wieczorem na balkonie, z kromką własnego upieczonego chleba, z przytulonym do nóg psem, głośno mruczącymi kotami… wsłuchując się w skwierczące nad głową jaskółki, kiedy wiatr przyniósł zapach jezior … zapominam o tysiącach światełek innych mieszkań. Zaczęłam swoje wiejskie życie… w mieście.

Letnie warsztaty tkactwa ludowego

2011-08-20T03:44:00.001-07:00

Nie bacząc na brak miejsca na krosna w mieszkaniu, pojechałam realizować moje kolejne marzenie.
Letnie Warsztaty Tkackie w Lublinie w ramach Jarmarku Jagiellońskiego, dały mi podstawy przędzenia wełny i lnu na kołowrotku, tkania na krośnie poziomym dwu i czteronicielnicowym.

W mieszkaniu pojawiły się cudowne, wymarzone przeze mnie, pasiaste dywaniki i własnoręcznie utkany mały kilimek w…. no oczywiście… kurki :)

Nie samymi warsztatami człowiek żyje, pomimo tłumów z przyjemnością zwiedziłam cały jarmark jagielloński, zaszywając się co jakiś czas w klimatycznych knajpkach na posiłek :)

Na szczęście noclegi miałam w oddalonym nieco od miasta campingu , gdzie spokojnie można było odpocząć od kolorowego natłoku wrażeń :)

W drodze powrotnej, udało mi się pozwiedzać przepiękny skansen – Muzeum Wsi Kieleckiej. Zapatrzona w wiatraki, nie zauważyłam ograniczenia prędkości i dostałam pierwszy w swoim życiu mandat.:) W dodatku aparat odmówił współpracy . Do oglądania skansenu zapraszam na jego stronę : Park etnograficzny w Tokarni.

To był już mój ostatni wakacyjny wyjazd w tym roku, pożegnanie lata. Wróciłam wypoczęta, z mnóstwem przemyśleń, pomysłów, z nutkami nostalgii w sercu. Jeszcze bardziej zakochana w tkactwie. Z trudnym pytaniem.. GDZIE POSTAWIĆ KROSNA?

Nagroda i zaległe patataje :)))

2011-07-30T12:21:00.001-07:00

Dużo się działo, stąd zaległość, a przede wszystkim, czekałam na zdjęcia, za które dziękuję mojej przyjaciółce Dominice. Właściwie to dziękuję jej za o wiele więcej. Dawno temu, kiedy mi się świat zawalił, znalazła dla mnie stajnie, wyciągnęła mnie “na hucuły”, pokazała, że nic nie jest stracone. Dziś znów mogłam na nią liczyć. Nikt inny, tylko właśnie Dominika, nie przejęła się moim biadoleniem, jaka to jestem za duża i za mało wysportowana, żeby wrócić do koni i zapisała mnie na jazdy :). Przyjaciele to największy skarb :). Dziękuję Ci Dominiko !!!. Jeżdżę od początku lipca, z racji wyjazdów wakacyjnych, jeszcze nieregularnie, ale wystarczy, żeby unosić się kilka centymetrów nad ziemią i żeby serce tańczyło. Zdjęcia z pierwszej półgodzinnej jazdy, jeszcze na lonży ( takie zwyczaje w stajni, żeby na pierwszej jeździe, poznać najpierw jak kto jeździ, a potem go puszczać luzem, mnie zresztą bardzo się to podobało, zwłaszcza, że miałam dużą przerwę i nie wiedziałam jak się będzie spisywać moje kolano.)

Zdjęcia są z początku lipca . Teraz juz “śmigam” sama, ale też nie mamy fotografa aby to uwiecznić ;).

Okazuje się, że to jak z jazdą na rowerze - nie zapomina się. Tylko kondycja, jeżeli można użyć tego słowa do mojego stanu .. ale intensywnie mam zamiar nad nią pracować :))).

Spotkała mnie też przemiła niespodzianka – dostałam wyróżnienie od Mirki z bloga Samoyed i ja Bardzo dziękuję, jest mi tak miło, że podoba Ci się u mnie! 7 rzeczy o których mogę Wam powiedzieć, pewnie te których nie wiecie ;) ?

- Jako dziecko marzyłam, żeby zostać rycerzem i walczyć na kopie :) Ewentualnie latać na odrzutowcach. Teraz walki na kopie oglądam z dzika przyjemnością i to mi wystarcza, a wszelkie wojskowe jednostki latające darzę olbrzymim sentymentem :). Samo wojsko nieszczególnie, ale wszelkim lataczom trudno mi sie oprzeć. Sama nie latam, w pewnym momencie straciłam ostrość widzenia i pogodziłam się z tym, że na pilota się już nie nadaję. Oczywiście marzyłam również o jeździe konnej, ale o takiej bez siodła i wędzidła, o porozumieniu z koniem. Możecie sobie wyobrazić mój zachwyt, kiedy pierwszy raz usłyszałam o naturalnym jeździectwie :).

- Chciałabym kiedyś zostać Szamanką. Biorąc pod uwagę ewaluację moich pragnień z przeszłości i fakt, że instytucja Szamana kojarzy mi się z wiekiem mocno zaawansowanym,pomimo że znam same wyjątki od tej reguły :), mam jeszcze trochę czasu ;). Na razie zgłębiam “szamańskie” nauki wg własnego widzi mi się ;).

- Jako dziecko panicznie i histerycznie bałam się motocykli. Właściwie bałam się ich przez całe życie. Nawet jako dorosła, prawie zemdlałam ze strachu, kiedy znajomy wsadził mnie na swój motocykl ( co by się pochwalić, a że dorosła byłam to ucieczka w histerii nie wchodziła w grę ;) ). Znajomy zresztą w motocyklach zakochany był po uszy i się tym zaraziłam. Zrobiłam kurs na prawo jazdy, co prawda na egzamin nie dotarłam do tej pory, ale przekonałam sie jakie to cudowne uczucie – jeździć motocyklem :). Nie musze dodawać, że mój strach rozpłynął się w mgle niebytu . :)

- Tajna Tajemnica - czyli coś czego nie da się dowiedzieć o mnie bez kontaktu bezpośredniego- podobno potwornie chrapię :))). Najemna po Grunwaldzie ( spaliśmy w jednym namiocie ) twierdzi, że wcale nie tak potwornie, widać natężenie mojego chrapania bywa różne :) Dobrze, że kiedyś, ktoś mi o tym powiedział, zawsze na wspólnych wyjazdach, mogę ostrzec osoby o lżejszym śnie :)

- Panicznie boje się fal. Nawet tych w wannie :)))). Dobrze pływam, nie jest to więc problem techniczny, ale zwykle gdy są fale na jeziorze muszę sobie najpierw przetłumaczyć, że nie czai się pod nimi potwór z głębin. Kiedy są fale, do morza najchętniej wchodzę z kimś, najchętniej trzymając tego kogoś za rękę. Kurczowo. :))) Pływać mogę – jakimś cudem potwory z głębin atakują tylko ludzi stojących na dwóch nogach.

- Uwielbiam pomidory we wszelkiej postaci. Świat bez pomidorów – dla mnie, by nie istniał :)

- Uwielbiam wymyślać różne historie, niestety kiedy zaczynam je spisywać, od razu wydaja mi się płytkie i naiwne.. Brat ciągle mnie namawia, żebym i tak je pisała o ocenę niech zostawię innym.. W życiu napisałam tylko jedną “powieść”. Jako nastolatka. W połowie urwał mi sie wątek i tak pierwszy rozdział zajmuje pół zeszytu, pozostała opowieść jedną czwartą ;). Jak to mówi przyjaciel mojego brata - najłatwiej jest zacząć. Dużo trudniej skończyć :).

Dzisiaj szczególnie chciałabym wyróżnić kilkoro z Was: Aradhel ze Słonecznego niezapomnienia, za wspólnotę marzeń i miłość do wsi; Nelę z Domu z kluczem za ciepło którym emanuje, Magdę z 27 strony za miłość do kur i szamańskie wsparcie; ZiŁ- mieszkających Daleko od szosy, (w życiu nie spotkałam tak spokojnych, pogodnych i cierpliwych Inwestorów, chciałabym mieć takich :) ), za miłość do nr 8 ,niesamowite poczucie humoru i pogodę ducha; wszystkich piszących i wspaniale wypełniający cudowny blog Prząśniczka, którego jestem wielka fanką; Anetę z Domu ze stodoły za architekturę, marzenia i stodołę oczywiście!; Folkmyself czyli Księżniczkę w kaloszach - bo jak nie kochać takich księżniczek ?!:) ; Vislava z z Vislav’s World za inspiracje- nie tylko blogowe.

Chciałabym też wyróżnić te, które już dostały tą nagrodę, ale też chcę Wam powiedzieć, Riannon , Mada, OLQA, i oczywiście Tobie Mirko, że uwielbiam Was i Wasze blogi :).

Niebieski urlop :)

2011-07-25T10:38:00.001-07:00

łiiiipppp* na Grunwaldzie

2011-07-18T08:36:00.001-07:00

*łiiipp w wolnym tłumaczeniu z puszczykowego oznacza : jeeeeeśśśśśćććć!!!!!!! :)))) Tak właśnie każdy wieczór rozpoczynała rodzina puszczyków żyjąca nad naszymi głowami – mama, tata i trójka łipujących wyrośniętych dzieciaków domagających sie pożywnej myszy :)

Tak, tak ! Po wielkiej przerwie zawitałam na Grunwald i to w wersji long, bo byliśmy tam ponad tydzień :). Większości Grunwald kojarzy sie, jedynie z kiczowatą bitwą, tłumami turystów i wszechobecnym rozgardiaszem. Grunwald to jednak przede wszystkim ludzie, podzieleni na chorągwie – obozy. Ludzie, którzy tworzą jedyny, niepowtarzalny klimat. Razem z Najemną Kompanią Grodu Koźle wylądowałam w Chorągwi Artylerii po stronie krzyżackiej :).

Grunwald tak naprawdę to przede wszystkim obozowanie.

To także jeden z największych jarmarków dla rekonstruktorów średniowiecza.

Na którym to można było spotkać, również bardziej egzotyczne klimaty :). Nie da sie ukryć, że bitwa to jednak spore wydarzenie na Grunwaldzie ;) wymarsz…

bitwa - artyleria to nasi !!! :))))))

Jednak o wiele bardziej interesujące są turnieje, a ukoronowaniem ich - dla mnie, jest turniej konny ostatniego wieczoru :)

Tym razem uchylę rąbka tajemnicy biesiadnej :))) Nasz wegetariańsko - mięsny stół i potrawy, może nie do końca historyczne ;), ale za to jakie smaczne !

Menu dla ciekawych:

przystawki: pieczywo białe i ciemne, twarożek ze szczypiorkiem, grillowana na ogniu cukinia i seler, papryczki w marynacie

dania wege: makaron w sosie serowym, pierogi z kapustą i grzybami

dania mięsne: żurek, pierogi ze szpinakiem i mięsem, mięso z rusztu, kaszanka, kiszka ziemniaczana z boczkiem

dodatki: małosolne ogórki, kiszona kapusta, pomidorki z cebulką

deser: ciasto drożdżowe, arbuzy, winogrona

całość okraszona dobrym miodem i przednim piwem, a dla abstynentów sokiem z malin i kwasem chlebowym :)

Przepiękne zdjęcia potraw oraz uwiecznienie moich bliskich spotkań z 45 kg i 4,5 m Kaśką autorstwa Aishy z naszego bractwa:)

Turniej o Szarfę Pani z Jeziora

2011-06-27T14:25:00.001-07:00

Po całonocnym szyciu, 6 godzinach jazdy z doładowaniem u Tatsu , wylądowałam w świecie równoległym :)

Zamek w Międzyrzeczu to właściwie dwie baszty z podziemiami i otoczony murem dziedziniec. Całość opływa malownicza fosa. Więcej o zamku można przeczytać TUTAJ

Podzieleni na dwa obozy: zamkowy( tutaj byłyśmy ja z Tatsu )

i na podzamczu- obóz wrogich Węgrów :))))

jednoczyliśmy się w średniowiecznej karczmie i przy ognisku :)

Poza wspólnym biesiadowaniem, toczyliśmy “zaciekłą” rywalizację : w turnieju bojowym, bohurcie, turnieju łuczniczym, konkursie w przeciąganiu liny i turnieju bardów … Dwa ostatnie chwaląc się obsadziła na pierwszych miejscach nasza skromna reprezentacja Najemnej Kompani Grodu Koźle: czyli ja- z drużyną zamkową wygrałyśmy przeciąganie liny a Tatsu turniej bardów :)))

do boju zagrzewał nas średniowieczny zespół cheerleaderów :))))))

Rywalizacja… jak to bywa skończyła się wielka bitwą… :)

a potem już była uczta, na której byłam, miód i wino piłam.. i jak zwykle to już całkiem inna historia :)))).

Więcej zdjęć - miedzy innymi moja drużynową rywalizację w przeciąganiu liny - można obejrzeć: galeria Tomica oraz galeria Sarenzir

Niebieski Tygrys :)

2011-06-14T23:28:00.001-07:00

Wśród domowych zielonych traw…

czai sie rzadki drapieżnik …

Niebieskie umaszczenie przystosowane jest do maskowania go na tle nieba , gdyż osobnik ten często przebywa na dużych wysokościach ..

Nie może nas zwieść jednak jego łagodny z pozoru wygląd ..

znany jest bowiem jako słynny pogromca firanek…

Dlatego trzeba mieć się na baczności , bo kiedy tylko dostrzeże swoją ofiarę …

nic nie jest w stanie jej juz uratować przed zakochaniem sie w niebieskim tygrysie…

Festiwal Racibórz

2011-06-13T12:44:00.001-07:00

Nigdy więcej słuchania prognoz pogody.. Jak widać ten weekend był pod znakiem zimna i ulewy .. :)
Skwar sprzyjał błogiemu lenistwu, nie poddając sie mu jednak, “ciężko” pracowałam nad uzupełnieniem garderoby, jako że nadszedł czas najwyższy, aby dostosować sie swym ubiorem do niektórych elementów własnego wyposażenia ;)

Czasy słowiańskie odchodzą powoli w zapomnienie.. witajcie “mroki” późnego średniowiecza ;)

Życie codzienne w średniowieczu przeplatało się między rzemiosłem zwykłym i wojennym..

Być może miłość między obozami jest piękną.. ale antagonizmy starannie podgrzewane…zdecydowanie bardziej widowiskowe ;)

Drobne potyczki i jakieś tam nic nie znaczące spalenie wioski wieśniaków stały sie świetnym pretekstem do pokazania kto tu ma największe… maszyny wojenne

( Na tym festiwalu rolę wieśniaków pełnili turyści bez instynktu samozachowawczego..stojąc dokładnie w słomianych prowizorycznych chatkach fotografowali biegnących z pochodniami giermków.. i nie bardzo chcieli się dać przesunąć.. do ostatniej chwili..Wszystkim odwiedzającym festiwale historyczne uprzejmie donoszę, że większość rzeczy dzieje się naprawdę , a nie jak się wydaje “na niby” ;) )

Potem kobieca część festiwalu mogła sie napatrzeć na buchający testosteron :)

Który to znalazł ujście w tradycyjny sposób..

Wraz z dymem uszły emocje wzmagając apetyt i pragnienie…

kierując wszystkich niezawodnie w kierunku stołów biesiadnych… ale to juz całkiem inna historia ;)

Pan piesek był chory czyli jak uratować własnego psa przed szczeniakiem

2011-06-03T11:38:00.001-07:00

Co może wyniknąć ze spotkania i zabawy dorosłego psa ze szczeniakiem? .. Do tej pory jak pewnie większość z Was, też miałam wizje, że coś się biednemu szczeniakowi może stać złego ..
Mundziol jest wyrozumiałym, spokojnym i cierpliwym psem, pełnym miłości do całego świata, więc zabawa z prawie 5 miesięcznym czarnym labradorkiem ( wielkości Mudnziola ;) ) wydawała się bezpieczna dla nich obojga.. Niestety się myliłam. Na początku było bardzo fajnie, ale przy kolejnym spotkaniu, jak to czasem psy z innych ras labek nie mógł odczepić się od spanielowych uszu.. bo świetnie się za nie ciągnie.. naiwnie myślałam, że Mundek jako dorosły pies sobie poradzi, ale jak spojrzał na mnie i BARDZO WYRAZIŚCIE powiedział "mam dosyć" to zakończyłam tą jak się okazało wątpliwą przyjemność dla mojego psa.
Sprawa okazała się mieć dalszy ciąg ... Mundek stracił apetyt, osowiał, a na potem wyrósł mu potężny guzek pod szczęką :( Wizyta u naszego Weta pokazała piękne dziury po zębach i wielki ropień pod spodem. Male ranki po ząbkach jeszcze małych, ale ostrych, szybko się zabliźniły i nic nie było widać... pod spodem wdało się jednak zakażenie ... Wyszło na to, że mój pies, jest zbyt delikatny i zbyt pokojowo nastawiony na zabawę z agresywnym, dominującym szczeniakiem. Przy następnym spotkaniu na pewno zaprotestuję przed zabawą i powiem o problemie. Pytanie tylko jak reagować wobec szczeniaka w takich sytuacjach gdy staje się zbyt namolny czy zaczyna poważnie gryźć? Wiadomo, że on na dzień dzisiejszy zrobił to trochę z zabawy, z drugiej strony 5 miesięczny pies to już nie jest takie totalne dziecko to taki podrastający nastolatek który próbuje co mu wolno a co nie.. Radziłam psie przedszkole, bo akurat mam bardzo pozytywne doświadczenia, a tak na spacerze? Jak powinnam reagować na takie zachowanie szczeniaka, skoro mój pies reaguje tylko odsuwaniem się ? Wiadomo, że nie chce zrobić krzywdy małemu labkowi, z drugiej strony jako przewodnik stada powinnam swojego psa ochraniać.. Może macie jakieś sugestie? Riannon, Mirko? wychowałyście kilka pokoleń psów, w przeciwieństwie do mnie macie duże doświadczenie, może przychodzą Wam do głowy jakieś pomysły ?Od razu powiem ze Pani wyprowadzająca labka to bardzo mila osoba, tyle że doświadczenie w wychowywaniu psów ma jeszcze mniejsze niż ja, więc cale zajście to nasza niewiedza i nieuwaga.

Szewc bez butów chodzi

2011-05-29T03:12:00.001-07:00

Czasami jak w Opowieści z Narnii jakiś obraz wciąga nas winną rzeczywistość.
Tak stało się kiedy ujrzałam obraz Skipa Nall'a ...zapragnęłam go mieć koniecznie, patrzeć na niego bez ograniczeń... Za obrazem, który okazał się na tyle duży, by znacząco odmienić wygląd małego mieszkania, przyszedł pomysł,aby zmienić cały aranż ..a właściwie zamysł, który wciąż jeszcze nie wszedł do realizacji ;)

autor Skip Nall dla Ikea
Parę lat temu zrobiłam remont mieszkania. Może nawet nie remont ile odświeżenie i wymianę mebli, bo poprzednie pamiętające czasy mojego dzieciństwa niejako mi się “opatrzyły” . Wiedziona myślą przewodnią “że to przejściowe mieszkanie” i nie ma co w nie ładować za wiele pieniędzy, stworzyłam przytulne gniazdko na bazie IKEA. Tutaj dopadły mnie mądrości przysłów ludowych… Najtrwalsze są prowizorki… i drugie .. szewc bez butów chodzi. Identyfikuje się zwłaszcza z tym drugim. Pierwotny zamysł aranżacji mieszkania gdzieś tam zaginął w nieznanych okolicznościach i w sumie mieszkanko zostało takie ..niedokończone.. Traf chciał, że ostatnio trochę pooglądałam sobie Colina i Justina i ich wnętrz.. W dodatku przyszedł nowy numer Country … dusza twórcza ocknęła się z uśpienia i zaczęłam kombinować. Nie od parady w końcu jestem architektem, niechby i tylko “z wierzchu”, ale niech to mieszkanie nabierze wreszcie jakiegoś charakteru !Najtrudniej oczywiście wymyśla się dla siebie, nie dość, że pomysłów skrajnie różnych przychodzi mi do głowy multum, to jeszcze najpierw wpadam w zachwyt a potem dochodzę do wniosku, że to żenada jest i tyle :P. Istnieje duże prawdopodobieństwo, iż odkładanie wykończenia mieszkania będę odwlekać przez resztę życia, a być może tylko do wyprowadzenia się do innego lokum ;) Postanowiłam więc uwiecznić przynajmniej kocioł w głowie.. niech będzie, że się zastanawiam ;)

Tak wyglądało po remoncie .. .no miło tylko, że tak jakoś … no na pewno już mi się znudziło ;)

Jakiś czas temu zakochana w pewnym obrazie wymyślałam aranżację na bazie dmuchawca, miało być zwiewnie, eterycznie i kobieco…

Dzisiaj na topie, pod wpływem inspiracji Country, jest kolor: robocze przemyślenia... :)

Ku zmianom pcha mnie potrzeba dodatkowych półek na książki i zwiększenie powierzchni biurka…

Pomocną łapę w wyborze z pewnością poda mi młodociany domownik, który juz przejawia zainteresowanie literaturą fachową :)

Pozastawiałam się pokarmiłam swoja artystyczna duszę.. ciekawe co z tego będzie mi się jeszcze podobać za tydzień hahahaa

Dla zobrazowania jak to wygląda u mnie.. wersja country juz ewoluuje .. po jakiejś godzinie.. i nie wiadomo gdzie skończy… i jak tu urządzać mieszkanie skoro wersje zmieniają się jak w kalejdoskopie? :)))

poradnik ogrodniczy ;)

2011-05-24T13:03:00.001-07:00

Przyszła pora na prace balkonowe… Co jak co, ale balkon na blokowisku to rzecz święta, ostoja spokoju i zieleni :) Pojawiła się paczka z wodnymi roślinkami, wizyta w centrum ogrodniczym również zaliczona. Miało być inaczej- znalazłszy zdjęcie w Internecie wymarzyłam sobie stokrotki i bratki, niestety zbyt niecierpliwa ze mnie dusza, żeby czekać na kolejną wysyłkę , a w okolicznych sklepach niestety tego asortymentu nie mieli. Zmieniłam więc plany juz na miejscu w ogrodniczym i teraz się zastanawiam czy moje wymysły przetrwają lato i jak będą wyglądać. Mogę napisać

“poradnik dla przerażonych ogrodników balkonowych “

na pewno braknie Ci ziemi podczas sadzenia więc dokup ja na samym początku, żeby nie trzeba było jeździć w środku przesadzania po zapas :)
zapamiętaj od której strony świata masz balkon, potem dokładnie studiuj obrazki ze słoneczkami i chmurkami, a na samym końcu oceń czy Ci się roślina podoba.. nie będziesz musiał dodatkowo kursować odstawiając i wymieniając roślinki kiedy stoisz juz przy kasie
najlepiej wybieraj między roślinami ustawianymi w grupach tematycznych, uprzejma Pani Sprzedawczyni, nie będzie Cię musiała uświadamiać, że te dwa gatunki nie są wstanie żyć razem w jednej doniczce :)
przebierz się w domu w ciuchy robocze, nie licz że Twoja bluzka do pracy przetrwa przesadzanie :)
odstawioną ziemię od razu jakoś zabezpiecz.. nie będziesz musiał prać kota :)

przygotowania ….

lubię szybkie efekty :

niestety wodny ogródek rządzi się swoimi prawami … oglądać go będzie można pod koniec czerwca…

prace były starannie nadzorowane

na wszelki wypadek zrobiłam trochę zdjęć kwiatków.. doczytałam w domu że kwitną do końca czerwca ,ale czy przetrwają aż tak długo ? ;)

Test nowych możliwości

2011-05-23T12:48:00.001-07:00

Wreszcie zebrałam się aby przetestować edytora o którym pisała Elisse no to zaczynamy …

wygląda na to że działa a ja się cieszę jak dziecko :D

to jeszcze takie ooo :

Przyznaję .. jestem zachwycona.. a teraz zobaczę efekt na blogu :P
i jest efekt:D !!!

w ramach motywacji

2011-05-21T07:09:00.001-07:00

Kiedy posiada się auto , świat staje się jakby mniejszy ... niedaleko w pewnym urokliwym miejscu... odnalazłam kawałek zapomnianego świata...

Z końmi to już u mnie tak jest... z daleka wydaje się, że wytrzymam bez nich.. ale wystarczy moment nieuwagi i znów przekonuje się, że nie mogę bez nich żyć.. Wtedy zadaje sobie pytanie.. jakim cudem ta długo bez nich wytrzymałam ? :)

sprawy zgoła inne ;)

2011-05-19T11:00:00.000-07:00

Balkon pozimowy zaniedbany był długo... zniszczeniu uległy rzekomo nierdzewne wiaderka w których żyły wodne rośliny i nie mogłam się zebrać, by całosc odbudować .. Postanowiłam zmienić koncepcję i trochę aranż, ale że sprawy zaprzątały mnie zgoła inne, kiedy wokół już bujna roślinność ja dopiero zabrałam się za nasadzenia.. Wszystko ma swoje plusy- Zimna Zośka nie zaszkodziła roślinom ;) Roślin jeszcze przybędzie, tylko się muszę wybrać do centrum ogrodniczego :)

Teraz zaś wróćmy do spraw które zaprzątają mnie bardziej ;)

wyprawa po kota

2011-05-16T23:11:00.000-07:00

Korzystając z wyjazd po kota spędziłam kilka dni nad morzem. Pogoda dopisała, a ja wróciłam wypoczęta, jakbym spędziła tam cały urlop :)
Rezerwat Ptasi Raj na Wyspie Sobieszewskiej:

wytęsknione morze

równie wytęskniony maluch :)))

2011-04-23T05:41:00.001-07:00

Serca zmartwychwstanie

2011-03-26T10:55:00.001-07:00

Ma 1,5 miesiąca i jeszcze trochę pomieszka z mamusia , tatusiem i rodzeństwem :D
Potem zamieszka z nami ( chyba że stanie się jakiś kataklizm , ale w tym roku wyczerpaliśmy już pulę złych wiadomości ;) )
Przedstawiam Wam Killera Cat Małki *PL

:)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Bursztyn zawsze robił wszystko, żebym się uśmiechała

Czas poszukiwania

2011-03-19T23:27:00.000-07:00

Czas żałoby trochę już zelżał, chociaż mój ukochany Kot zawsze będzie już w moim sercu, nadszedł czas poszukiwań..Dom tylko z jednym kotem wydaje się straszliwie pusty... Balbinka robi co może, jak już jestem - siedzi mi na głowie ;). To też oznaka, że w ciągu dnia jednak towarzystwa jej brakuje. Wybór nowego domownika nie jest jednak taki prosty..tak się jakoś złożyło że "zakochałam się" w brytkach. Sprawa bynajmniej nie jest prosta, ze względu na różnorodność kolorystyczną i długość włosa. Tak jak przy persach i egzotykach.. chciałoby się mieć jej wszystkie...;) Sami zresztą zobaczcie:
Hodowla Misiowe marzenie
DK Catwalk's 1000000 Reasons w hodowli Misiowe Marzenie:

Hodowla Sybilla
Edgar Bry-Per.PL w hodowli Sybilla

Ograniczyłam swoje poszukiwania - wykluczyłam koty łaciate ( łaciata jest Balbinka ;) ), colorpoint, dymne, srebra i złota, rude, liliowe, pręgowane ...ale i tak zostały mi niebieskie, czarne, kremowe i czekoladowe. W dodatku bardzo podobają mi się szylkretki, ale to wtedy tylko dziewczyny :P. Chodzi mi też po głowie, że może trzymać się znanej rasy i jednak egzotyk ? Żeby nie było, że się ograniczam, na tapecie przez jakiś czas były również devon rexy, cornish rexy, selkirk rexy ...
Oglądam setki wątków adopcyjnych, przecudnych dachowców, chociaż u mnie o tyle problem, że może to być tylko młody kot, po kwarantannie, ze względu na rezydentów...
Nie umiem się zdecydować i myślę, że powoli, nieubłaganie dążę do tego :)))):

Tak naprawdę wciąż szukam TEGO przy którym piknie mi serce ...

edit : do opcji niebieski krótkowłosy i czekoladowy długowłosy doszedł 3 typ.. czekoladowy pręgus.. no to wizja z filmiku staje się jak najbardziej realna... ;)
hodowla Moriquendi
GIC ( FIFe) Draugluin Moriquendi*PL

Twoja dusza utulona w moim sercu

2011-02-14T03:08:00.001-08:00

Siedem lat, siedem miecięcy, siedem dni ,siedem godzin
oddałeś wszystkie swoje siedem żyć by zostać ze mna jak najdłużej
ciepły wiatr rozwiał rytm Twojego serca
pozostaniesz w pamięci Boga wielu imion
do czasu gdy nasze ścieżki znów splotą się razem
i usłyszę za sobą ciche kroki Twoich łapek

Walka o życie

2011-02-09T03:26:00.000-08:00

Od poniedziałku walczę o życie mojego kota , 7 letniego Bursztyna. Wysiadły nerki, mocznik powyżej 300 mg/dl , kreatynina 8,7 , mocznica. Podejrzenie – wrodzona torbielowatość nerek, jedna bardzo powiększona i nabrzmiała, druga taka mniej więcej w normie. Było tak źle, że Wet nie robił dokładniejszych badań – skoncentrował się na doraźnym ratowaniu. Dał nam 3 dni. Po kroplówce i pierwszych lekach, wczoraj lepiej, kolejna kroplówka, leki, termin wydłużył się do piątku. Kot się pozbierał, zaczął szperać po mieszkaniu, drapać drapak, wskakiwać na meble, zjadł, wypił sporo ( dostał ipaktine ) dziś znów nie bardzo chce jeść i pić, ale nie będziemy się poddawać, kupiłam różne smaki, różne produkty i będę próbować trochę mu wmuszać. Istnieje mała szansa, że jedna nerka zacznie pracować - albo przynajmniej część nerki. Dowiadywałam się o dializę, ale na hemodializę do Lublina się nie nadaje - za małe zwierzę, a dializa otrzewnowa, podobno zbyt niebezpieczna. Niestety nie znam się na tym kompletnie - mogę jedynie ufać opinii weterynarza, który się tym zajmuje. Byłam kompletnie w panice i histerii w poniedziałek dziś mniej więcej wiem co sie dzieje i co robić. Odezwę się jak wygramy pierwszą batalię. Staram się myśleć pozytywnie, żebym mogła sączyć pozytywną energię w mojego kota, bo po chwili nadziei dopadają mnie czarne wizje. Najtrudniejsze jest to, że zdaję sobie sprawę, że przez własną niewiedzę i ignorancję przegapiłam moment kiedy mojemu kotu łatwiej byłoby pomoc. Opróćz opieki weterynaryjnej wspomagam kota bioenergioterapią, wizualizacją, oraz wszelkimi możliwymi sposobami bez względu na to czy wydają się logiczne czy nie. Proszę o ciepłe myśli i kciuki i sączenie w niego pozytywnej energii...

10.02.2011
Bardzo Wam dziękuję pozytywna energia działa :)Niestety, po badaniu, obie nerki są pełne cyst, ale pracują bo kotek robi siku, co prawda sama niemal woda, ledwo co tam zagęszczają ... Wet jest super, bardzo nas wspiera. Bursztyn go lubi, pomimo kroplówek ;)
Dzisiaj kolejny dzień, kiedy mój kotek przywitał mnie rano cichutkim miauczeniem :) Wcześniej tego nie doceniałam... ( spadaj cholero chce jeszcze pospać ;) )

11.02.2011
Bursztyn czuje się lepiej - poprawa jego samopoczucia jest znaczna, dzis budził mnie juz od 3.35 w sprawie napełnienia misek ;)
Niestety wyniki się pogorszyły - kreatynina, która swiadczy o zniszczeniu nerek -wzrosła do poziomu 10 ...Wet ze względu na stan kota mówi, że wciąż jeszcze mamy szansę spowolnić proces niszczenia nerek i ustabilizować organizm - oczywiscie w zakresie przedłużenia mu życia. Zaczyna do mnie docierać, że tak już będzie do końca - kroplówki,lekarstwa.. Potrzebuje w spokoju pomysleć i przeorganizować plan dnia tak aby znalezć czas na cos więcej niż wizyty u weta, a przede wszystkim znaleźć czas dla Mundziola, który zamieszkał tymczasowo u rodziców i oboje za sobą tęsknimy ..

12.02.2011

Bursztyn przestał jeść i przestał interesować się jedzeniem - generalnie kusi się trochę zlizać galaretki i to wszystko ... . Myślę, że to przełom, po którym będzie albo już beznadziejnie albo tylko lepiej , w to lepiej tracę wiarę :(

Plagi egipskie

2011-01-10T13:46:00.000-08:00

W ubiegłym roku zamiana daty nastąpiła w atmosferze pogodnej i pełnej radości po czym czekało mnie wiele atrakcji .. np. w postaci bankructwa firmy w której pracowałam i innych tego typu radosnych wydarzeń...
Tegoroczny przełom roku powinien dla zasady wróżyć w takim razie drogę usłaną płatkami róż...Najpierw zepsuł mi się samochód.. Po prostu postanowił przestać jeździć i trzy dni oglądania go i wymieniania mu różnych części nic nie dały... zdesperowani przeciągnęliśmy go wokół osiedla na holu i wreszcie udało się mu wznowić akcje serca... Chwilę później u moich rodziców zapaliła się instalacja elektryczna razem z półką i książkami, te ostatnie udało się uratować.. całe szczęście, bo niektóre pochodzą jeszcze z 1885 roku ... Nie można tego jednak powiedzieć o instalacji którą radośnie w pyle i kurzu wykuwał ze ścian mój tato w ramach uczestniczenia w zabawie sylwestrowej ...
Sylwestra mieliśmy mieć składkowego, postawiłam na zapiekankę ziemniaczaną, bo pożywna i można odgrzać... wszystko super tyle ze wybuchł mi prodiż w którym miałam zamiar ją zabrać...Dokładnie w sylwestra dopadł mnie jakiś wirus, w życiu tak wolno nie jechałam autostrada, ale ciężko było rozwinąć jakąś normalną prędkość, kiedy nie można przestać kichać i co kilka sekund traci się drogę całkowicie z pola widzenia.
W miejscu docelowym naszego pobytu u przemiłych Gospodarzy - Koniarzy, przed naszym przyjazdem pękły rury ogrzewania dzięki czemu w sali w której mieliśmy bawić się i spać temperatura radośnie zeszła do 10 stopni :) Malownicze obłoczki pary uciekały nam z ust kiedy jedliśmy kolorowe sałatki .. silą rzeczy najbardziej pożądanym napojem była gorąca herbata..
Cóż jednak mogło zepsuć nam zabawę?? Nic absolutnie!
Życie toczyło się bądź to leniwie wśród opowiadań przy pozostałym nam źródle ognia

tudzież w energetycznych hulankach dających niezłą rozgrzewkę :)

silą rzeczy nie było idealnie rekonstrukcyjne - ubrani byliśmy na cebulkę we wszystko co mieliśmy :)
O północy odbył się klimatyczny taniec ognia,

strzelanie z replik średniowiecznych hakownic i tradycyjne fajerwerki

zaraz potem imprezę zaczęły nawiedzać tajemnicze muzułmanki

oraz dj arab..* niestety nie mogę opublikować jego wizerunku jako że nie powiodły się negocjacje finansowe z jego menadżerem ;)
Pojawiły się gorące orientalne rytmy i zaczęłam przybliżać trudne arkana sztuki belly dance wszystkim chętnym ..

zdjęć chętnych dla odmiany nie zgodził się opublikować mój menadżer, ze względu na ich pełne zrozumienia wyrazy twarzy w trakcie mojego objaśniania... :))))))
Jak wiadomo w noc wigilijna gadają zwierzęta... a w noc sylwestrowa....

gorączka rosła i naprawdę nie pamiętam co ja do niej mówiłam.... :))))
Po wyczerpujących zajęciach relaksowaliśmy się na tak zwanej hipoterapii ...czyli gapieniu się na czterokopytne,

oraz artoterapiii czyli ubolewaniu nad kolejnym pięknym budynkiem skazanym na zniszczenie ... to stary dworzec kolejowy ...

Niskie temperatury niejako przyćmiły objawy chorobowe, które po powrocie do ciepłego mieszkania rozkwitły z pełnym wdziękiem i wylądowałam na l4 .
Kiedy mój tato uporał się już z zagipsowaniem ścian po reanimacji instalacji elektrycznej, pekly rury wodociągowe i właśnie skuwają całą łazienkę... żeby odzyskać wodę, bo na razie wrócili do czasów klimatycznych i myją się w misce...
Nie wszystko chciało się jednak zepsuć :))) Znalezienie czerwonego ziemniaczanego serca w trakcie przygotowania potrawy sylwestrowo-noworocznej traktuje jako dobry znak .... :)))))

Chciałoby się zacytować klasykę.. na początku był chaos.. a potem.. było już tylko gorzej :)))))) Trzeba przyznać, że i cały rok obfitował w emocje i jego końcówka również. Najważniejsze jednak, że wszyscy w domu świetnie poradziliśmy sobie ze wszystkimi problemami, jak buldożery zlikwidowaliśmy wszelkie przeszkody i jak lodołamacze rozwiązaliśmy problemy :))) Teraz z przekonaniem, że żadne tarapaty do tej pory nas nie pokonały . .wkraczamy w Nowy Rok.

Wielkie odśnieżanie

2010-12-26T10:20:00.000-08:00

Dziękuję Wam bardzo za życzenia:) Ja tak zabiegana, że u mnie wszystkie życzenia poszły spóźnione ..
Z okazji drugiego świątecznego dnia postanowiliśmy zajrzeć do naszej ziemskiej posiadłości czy jeszcze stoi :)

Szczęśliwy ze spaceru pies ( jak wjeżdżamy na rynek, swoja droga pięknie odremontowany, pies zaczyna już tupać nogami i skomleć, bo poznaje okolicę i nie może doczekać się lasu ;) ) wydreptał mi na śniegu serduszko :D

Jak się okazało przyjechaliśmy w sam raz - śniegi, potem roztopy i przymrozek zafundowały nam na niższym dachu wielką zlodowaciało-śnieżną gulę. Jeszcze trochę i pewnie to wszystko znalazłoby się w środku domku ;). W ramach więc "rozrywek" było wielkie odśnieżanie :)

Choinkowe opowieści

2010-12-25T12:11:00.000-08:00

W tym roku miało nie być u mnie choinki. Trójka zwierząt na małym metrażu, doświadczenie z zeszłego roku... sugestywny filmik świąteczny Simon's cat wszystko wyjaśnia ;) :

Pracuje jednak w firmie developerskiej, która jak się okazało, co roku wycina choinki ze swoich terenów przeznaczonych pod inwestycje i obdarowuje nimi chętnych pracowników.
Tak zawitała do mnie biała królewna :))))

Pomysł nietłukącego wystroju przyszedł już w sklepie, z tego samego powodu, nie ma na niej w tym roku światełek - są za to na balkonie - pokaże jak trochę się zaśnieży, bo na razie, po ostatniej odwilży wygląda smętnie :)

W tym roku przed świętami nie było tak spokojnie, jak rok temu, niemal do ostatniej chwili pracowałam, dużo się dzieje w zawiązku z tym, za chwilę znów idę do pracy i znów na pełnych obrotach. Taki czas...Zmiany, zmiany, zmiany ...

Koniec roku zapowiada się mimo wszystko urokliwie i bractwowo...:)))) Tylko jakimś cudem, znów na ostatnia chwilę będę próbowała zdążyć - tym razem z uszyciem ciepłej, zimowej kiecki :)))) Tu przypomina mi się jeden z moich ulubionych cytatów ze Star Wars "To nie moja wina" ;) Bo na początku miało obyć się bez klimatu :P. Oczywiście że zdam relację :))))

Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku

2010-12-24T01:07:00.001-08:00

Jestem na diecie zaraz wracam :)

2010-12-13T10:59:00.001-08:00

Wszystko z miłości do hucułów :))))
Niestety prawda objawiona jest taka, że nawet na przeciętnego konia zrobiłam się za ciężka, dużych zimnokrwistych koni pociągowych niestety niewiele jest "pod siodło", a ponieważ dla miłości jak wiadomo można zrobić wszystko...
Gdyby ktoś mnie chciał dopingować - bo na razie z racji zawalenia totalnego pracą idzie mi delikatnie mówiąc średnio - to zapraszam do "Pamiętnika Odchudzania" , będzie mi bardzo miło, każdy doping jest w tym wypadku cenny, weźcie pod uwagę stawy tych biednych czterokopytnych zwierzaków ... :).
Pamiętnik odchudzania, to właściwie wznowienie, kilka lat temu odchudzałam się również i ciesze się, że go potem nie skasowałam :). Jego wartość to wpisy z tamtego okresu - czytam i przypominam sobie, jak to było kiedy marzyłam o swoim kawałku ziemi, o psie, to pamiętnik z czasów "hangarowych" , kiedy w piątek rzucaliśmy wszystko i jechali oddawać się kołysaniu jeziora .... Fajnie się to czyta..., tym bardziej cieszę się, że zdecydowałam się na blog "z prawdziwego zdarzenia".
W hucułach zakochałam się zupełnie przez przypadek. Ładnych kilka lat temu, po wykańczającym projekcie hali, wyjechałam z "przyjaciółka od koni" do Gładyszowa - Stadniny Huculskiej. Jej pomysł i jej miejsce, skorzystałam i jestem jej bardzo wdzięczna. Codziennie jeździłyśmy na przejażdżki po okolicy i miałam okazje przekonać się jak dzielne, sprytne i cudowne są hucułki. Takie małe terenówki wśród koni :))) Co nie znaczy, że inne konie nie mogą być dzielne, sprytne i cudowne - dla mnie wszystkie są - ale miłość nie wybiera :) Co prawda ciuteniek również jestem na hucuły za wysoka, ale zdarzają się takie wyrośnięte trochę ;). Na hucułach właśnie zaliczyłam pierwszy galop przez łąki, pierwsze skoki w terenie, dość specyficzne, bo to były niskie przeszkody, jakieś chaszcze, zwalone pnie drzew, rowy i hucuły brały je odbijając się z wszystkich czterech nog :P. W sumie jedyne co należało robić to im nie przeszkadzać ;) Miłość trwa do dzisiaj, marze o swoich hucułach które będą brykać po mojej łące i wciskać nosy do moich kieszeni w poszukiwaniu marchewek :)))

Gładyszów to nie tylko konie, to również przecudna okolica, cudowna drewniana architektura dawnych cerkwi i starych domów.

To piękne tereny, gdybym chciała wynieść się gdzieś dalej, to na pewno brałabym pod uwagę te okolice..

Zdjęcia z Gładyszowa robione przez moja przyjaciółkę Dominikę :)

Zima się rozgościła..

2010-12-04T05:16:00.000-08:00

Zima zagościła na dobre, cóż z tego, że do pracy jadę teraz godzinę zamiast 20 minut! uwielbiam śnieżną zimę :D
Jeszcze tydzień temu coś spod śniegu prześwitywało...

Teraz wszystko jest pod grubą warstwą puchu ..

Mój pies, podobnie jak ja, uwielbia zimę i mogę powiedzieć, że to śnieżny spaniel.. zwłaszcza po dłuższym spacerze weekendowym, kiedy śnieg oblepia mu uszy, łapy i wszystko co może ;)

Przy okazji śnieżnego rekonesansu, sprawdziliśmy trasy... i już biegóweczki wyciągnięte i szykowane :)))))

W pracy nawał roboty, w domu również, usłyszawszy w tv religia mądre zdanie, że co roku Wigilia jest 24 grudnia i co roku "nie spodziewając się jej" załatwiamy wszystko na ostatnią chwilę, postanowiłam, że tym razem święta mnie "nie zaskoczą" ;) Na razie tworzę listę do zrobienia.. chociaż z powodów zawodowych, nawet ją, robię na raty ::P . Postanowiłam też wydać walkę migrenie. To już było przegięcie, żeby w każdy weekend, kiedy nieco zmienia mi się rytm dnia i mam ochotę na aktywny wypoczynek leżeć ze szmata na głowie i jęczeć... Uzbrojona w najświeższą wiedzę wybieram się do neurologa i ponownie na akupunkturę, ( zioła już mam :) ) jak tylko złapię oddech .. czyli... no właśnie nie wiem kiedy...

Andrzejkowa zabawa i zima na balkonie

2010-11-27T06:20:00.000-08:00

Przyszła zima, od razu zrobiło się biało i ja osobiście bardzo się cieszę. Przejście od ciepłego listopada do śnieżnego grudnia naprawdę udane, mam nadzieję, że plucha w tym roku nas nie dopadnie ;). Nie zdążyłam ewakuować wodnego ogródka ( bo nie bardzo mam dokąd :( ) Za to balkonowa zieleń ,wcale jeszcze nie taka "śpiąca" w pierwszym śniegu wygląda uroczo, nieprawdaż ?

Sobota, pomimo innych planów, toczy mi się leniwie..ale jak poprzedniej nocy czarownica z kotem wybrała się na miotle na zabawę andrzejkową.. to cóż się dziwić :)
Swoją droga miotle wypadałoby wreszcie wymienić opony na zimowe ;)

Miło tak w cieple , siedzieć zmotana w koc z trzema puchatymi grzejnikami, i z gorącą herbatą podziwiać balkonowa zimę za oknem :)

Zdecydowanie jednak potrzebuje gdzieś te rośliny na zimę upchnąć, a na balkonie.. może zawita jakiś mały świerk?

Światowy Dzień Pluszowego Misia

2010-11-25T11:28:00.000-08:00

Usłyszałam dziś w wiadomościach :) Od razu przypomniał mi się taki jeden misio , który mieszka ze mną już 35 lat :D Potem zajrzałam na bloga Księżniczki i pomyślałam, a co, przedstawię Wam przystojniaka ;)
Na codzień już od dawna mieszka w szafie - jak się ma spaniela, to lepiej cennych misiów nie trzymać w zasięgu rażenia ;)

A jak już jesteśmy przy zabawkach - to dorosłe dziewczynki bawią się np. takimi:

Mój szamański bęben, związana jestem z nim emocjonalnie bardzo. Znalazł mnie, kiedy już myślałam, że wszystko za mną ...

... a kiedy zaczęłam na nim grać, zrozumiałam, że wszystko przede mną :)

Trochę mnie nie ma w blogowym świecie, ale też i zapracowana akurat jestem i zajmuje mnie jeszcze jedna sprawa, o niej jeszcze będzie kiedyś :)

Kolory słonecznego listopada

2010-11-14T12:17:00.000-08:00

Cudowne słońce po pochmurnych dniach,zawsze mi szkodzi na głowę , ale powoli migrena znów odchodzi ,więc dzielę się fotkami minionego - dla mnie długiego - weekendu.

Dzisiaj tak bez tekstowo- nie mam siły skupić myśli niestety :(

z krainy opowieści

2010-11-06T04:11:00.000-07:00

Czasem , sami nie wiedząc kiedy pozwalamy zbłądzić swoim stopom na granice światów .
Drepcząc ścieżką , zamyśleni mijamy strażników zaklętych w drzewa .

Dalej prowadzi nas już duch drogi , który zna wschód i zachód, południe i północ.

Stajemy przed bramą i jakaś nieodparta siła ciągnie nas ku niej.

Zrujnowane domostwo wygląda na dawno opuszczone, chociaż ktoś wciąż orze ziemię…

Przechodzimy przez bramę i oto zaraz za nią wita nas gospodarz gwarnej karczmy. Pełno tu koni , wozów i różnorodnie ubranych postaci. Ostatni jesienny targ . Na straganach pełno wszelakiego dobra, jedzenia i zwierząt. Wędrowni tkacze snują opowieści o niedostępnych lasach, niebezpiecznych mokradłach i tajemnych siedzibach wróżek,

o smokach spadających z pochmurnego nieba…

Biegniesz w kierunku grupki tropicieli w obozie tuż za wioską, by samemu ruszyć na wyprawę i poznać te cuda… wybiegasz za wioskę, niespodziewane kończy się dzika droga,

nie ma śladu po obozie dla wędrowców, odwracasz się, lecz zamiast targu widzisz jedynie stary tor kolejowy, próbujesz zawrócić, ale obok są już tylko ścięte pnie drzew …

Żyję na granicy dwóch światów...ten zwyczajny, który łatwo dostrzec i ten dziki, w mojej głowie...

Opowieści z krainy za bramą snuje od zawsze, kiedyś jako mała dziewczynka opowiadałam je sobie na głos .. do czasu kiedy przyłapała mnie na nich koleżanka ze szkoły. Nie, nie śmiała się, stała zafascynowana i zasłuchana.. ale ja nie chciałam się nimi dzielić... i zamilkłam. Teraz znów chce je opowiadać ...

Pierwsze koty za płoty

2010-10-29T07:22:00.000-07:00

Ze stu zdjęć wybrałam 20, z 20 te niżej prezentowane 8 jako tako mi odpowiadają. Jeśli miarą artyzmu jest niezadowolenie ze swoich prac to jestem geniuszem ;).
Faktem jednak jest, że z licznych opcji aparatu opanowałam dopiero 1/100 i właściwie robię zdjęcia niemal na całkowitym automacie, więc cóż się dziwić ;) Tak więc te skromne fotki, to raczej prezentacja możliwości aparatu niż moich, hihhi. Przede mną wiedza jak dobrać balans bieli, ustawienia ISO i innych różnych takich, o których jeszcze nie wiem, bo ostatnim moim aparatem była Practica , a wcześniej vilia .

Zachwycona jestem już -posiadaniem aparatu, a będę jeszcze bardziej,jak już opanuje aparat na tyle, że będę sobie mogła używać tych wszystkich "pokrętełek" i eksperymentować ze światłem i innymi takimi :))))

APOKALIPSA

2010-10-28T08:18:00.000-07:00

Na ostatnie pogodne październikowe dni udało mi się wygospodarować nieco urlopu, który zaczął się malowniczo, od zarwania paru nocek i weekendem w biurze, czego niestety wymagał projekt. Jak to zwykle bywa w takich sytuacjach, czeka mnie rewizja B, czyli poprawki, bo w tym zawodzie już tak jest, że na końcówce wychodzi coraz więcej problemów do rozwiązania :). Tymczasem jednak spędzam przemiło urlop kichając i kaszląc, przywiózłszy sobie jakiegoś radosnego wirusa z przedszkola dziecięcia mojej przyjaciółki. Każdą cenę warto jednak zapłacić za takie spotkania, gdzie naładowane baterie znacząco przewyższają drobne koszty, w tym również opuszczenie zajęć z tańca, ale naprawdę nie dałabym na nich rady. Plany urlopowe – co to ja nie zrobię - nie zawaliły się absolutnie, ponieważ żadnych takowych planów nie miałam, wiec wygrzewam się we flanelowej pościeli, popijając malinową herbatkę z melisą i z czystym sumieniem zagłębiam się, a to w lekturę, a to w oglądanie ulubionych filmów, przerywając sobie długimi, cudownymi spacerami z psem.
Tą sielską atmosferę przerwała wiadomość z okolic Niebieskiego Domku.
Wiemy już kto przewraca nam płytki chodnikowe i niszczy kolejne kłódki w domu.
Syn siostry naszej zaprzyjaźnionej sąsiadki. Żeby nie było łatwo sprawa jest skomplikowana i wcale niejednoznaczna.
Dwa lata temu męska część mojej rodziny, w osobie mojego taty wynalazła skrót do naszego domu leśną droga przez prywatne lasy, bo oficjalna zwyczajnie w świecie nie była i nie jest przejezdna dla przeciętnego auta. Czy też nie pytał się wtedy dokładnie, czy też wtedy nikt nie był zainteresowany udzielić nam tej informacji – nie dotarliśmy wówczas do właścicieli lasów przez które owa leśna droga przechodziła. W newralgicznym miejscu gdzie robiło się znaczne bagienko, położone zostały dwie rurki i właśnie owe nieszczęsne płytki i przejazd był. Przez dwa lata nikomu to nie przeszkadzało. W te wakacje objawił się właściciel w osobliwy sposób – właśnie „wchodząc w szkodę” i nie tylko przewracając nam płyty chodnikowe - co mogę zrozumieć, wszak leżą na jego działce, ile niszcząc właśnie nam kłódki. Dlaczego - wkurzony, że jeździmy przez jego kawałek leśnej drogi - doskonale –w przeciwieństwie do nas wiedząc kto my jesteśmy i jak do nas dotrzeć, nie przekazał przez posły ( skoro nie chciał z nami gadać osobiście ), że mu się nie podoba, tudzież że życzył by sobie jakieś zadośćuczynienie za przejazd - nie wiem. Zwłaszcza, że rozpowiadaliśmy we wsi, że chcemy znaleźć właściciela, coby się dogadać w sprawie przejazdu.. Mogę się domyślać, że to taki sam zapalony kogucik do wojowania jak moje ciało rodzicielskie. I właśnie o te charaktery kogucie sprawa się rozbija. Gdyby ów tamten owamten poprzestał na przewalaniu płytek to pewnie rozeszłoby się po kościach - i tak od początku intensywnie poszukujemy drogi dojazdowej, która byłaby i oficjalna i przejezdna, bo bez tego trudno o możliwość budowy, skończyło by się na dogadaniu pewnie, żebyśmy mogli jeszcze przez jakiś czas tamtędy dojeżdżać, a potem na uprzątnięciu terenu. Niestety w myśl zasady jak Kuba Bogu tak Bóg Kubie zapędziło się to za daleko. Nie wiem czy po rozebraniu owej prowizorycznej drogi przez bagienko, złośliwości ustaną, ba, nie wiem czy do takiego – najprostszego i w sumie słusznego rozwiązania uda mi się namówić własna stronę konfliktu.. :( . W tym wszystkim siedzę, zła jak osa, bo ani pomysł jeżdżenia przez cudzy las mi się nie podobał ( e córka pytałem, właściciel się nie interesuje , nie wiadomo gdzie jest ,nie będzie problemu .. etc) a już tym bardziej robienia tam tymczasowej melioracji, ani nie mam ochoty rozmawiać z kimś kto zamiast normalnie powiedzieć, a nawet zrobić awanturę – w sumie słuszną, co leży mu na wątrobie, robi podchody partyzanckie. Obawiam się, że na normalne rozmowy to już jest za późno, moja męska część rodziny też już się zakoguciła i pała rządzą zemsty i pokazania się kto tu jest ważniejszy, co zapewne doprowadzi już do super fantastycznego konfliktu. W dodatku się nasłuchałam, że ów pan drze koty ze wszystkimi sąsiadami o byle co, nawet z tym co to już nie żyje ale kiedyś podpalił nasz dom – jak jeszcze nie był nasz ;)
Tak oto szukając cichego spokojnego miejsca z dala od ludzi , siedliskowej działki.. wrąbałam się w sam środek wojen miedzywioskowych .
Jako rasowa stara panna mogę sobie westchnąć ze zgrozą… FACECI….
Poszłabym do owego Pana, jak to u nas w tradycji bywa, z wódką i wyjaśniła sprawę.. szkopuł w tym, że ja jestem całkowitą abstynentką..
APOKALIPSA – jak mawiała pani Frau …

EDIT:
Po rodzinnej naradzie, męska część postanowiła udać się w delegacje z wodą ognistą w celu naprawienia sąsiedzkich stosunków :) Pozostaje trzymać kciuki za pozytywny wynik owej delegacji . :)

Taniec z marzeniami

2010-10-17T06:46:00.000-07:00

Dawno dawno temu mała dziewczynka pokochała taniec, nie została baletnicą, ani nic z tych rzeczy, bo postanowiła zostać architektem, ale o tym innym razem ;) Tańczę od zawsze i właściwie poza epizodami ( bardzo pięknymi zresztą i do tego owianymi romantyzmem, o tym też może innym razem ;) ) właściwie całkowicie "na dziko". Dopiero 3 lata temu trafiłam na profesjonalne zajęcia, gdzie zaczęłam uczyć się tańczyć - tańca orientalnego. Wtedy okazało się, że jakoweś złe we mnie weszło, albo mnie napadło ( o owym jakowymś pisać w ogóle nie będę, bo nie jest tego warte :P ) i gdzieś zginęła swoboda i radość płynąca z tańca. Próbowałam, ale wciąż nie mogłam się odnaleźć, nie pomagała ani cudowna atmosfera zajęć, wspólnych występów, ani wspaniała, ciepła prowadząca - Thasis. Potem złe - jak już wiecie wlazło mi w kolano. Naturę mam wojowniczą i od początku października wróciłam do tańca i to podwójnie. Mój powrót można określić ładnym sloganem "pot, ból i łzy". Tak się złożyło, że zaczęłam od wymarzonych zajęć tribal - w dodatku u podziwianej przez mnie od dawna Yolandy,. Stres, nieruchawość, paniczny strach, że znów coś mi się stanie ( kolano strzeliło mi właśnie w tańcu ) ... pogubiłam ręce, nogi i biodra, pomyliły mi się części ciała, zapomniałam o muzyce... a w lustrze widziałam tylko spoconego czerwonego potwora który wszystkim zawadza. .. ( no tak, zajęcia z tańca zwykle odbywają się w sali pełnej luster.. jakby ktoś nie wiedział ). Nie uciekłam, nie dlatego, że taka dzielna byłam, tylko dlatego, że zapłaciłam za 3 miesiące z góry i wiedziałam, że i tak muszę tam wrócić.. :)))) Po powrocie do domu starałam się nie ryczeć w poduszkę, powtarzałam sobie tylko w kółko do znudzenia, że mam prawo czuć się zestresowana, mam prawo czegoś nie umieć i że i tak tańczyć będę i już :P. Na belly dance z Thasis od razu wykupiłam podwójne zajęcia, tutaj wracałam jak do własnego domu, nie stresuje się kiedy patrzę jak dziewczyny, które kiedyś zaczynały ze mną, dziś same przygotowują występy - patrze na nie z podziwem i z zachwytem. Znalazłam swoja niszę - zakochana w bębnach, posiadaczka swojego "szamańskiego" djembe, zaczęłam uczyć się rytmów arabskich na darbukę :). Na djembe brzmią eee... oryginalnie, zwłaszcza biorąc pod uwagę umiejętności grającej, a raczej ich duży niedobór ... :))))).
Wszystko więc wróciłoby do codzienności ,gdyby nie fakt, że skusiłam się na Progresteron :) Uwielbiam ten festiwal, i chociaż mogę na nim być tylko jeden weekend- podreptałam. Było z tym pod górkę, w nerwach tam poleciałam, pierwsze zajęcia- kompletnie nie trafiłam, nie dla mnie. Zrezygnowana, po odsiedzeniu dwóch godzin ( no kto sobie tak wybiera zajęcia żeby mieć taaaką przerwę ? :P ), już kompletnie zniechęcona poczłapałam na Taniec z marzeniami , prowadzony przez Marzenę Śniarowska-Tlatlik. Tyle racjonalnych opisów. Dalej, była już czysta magia.
Zapada jesienny zmrok na wielkiej gimnastycznej sali, rozświetlony małymi świeczkami w środku kręgu. Pierwsze dźwięki muzyki wywołują mi ciarki na plecach, zapominam, gdzie jestem, o czym są te zajęcia. Mamy ruszać się do rytmu, ale ja stoję. Stoję i nie potrafię przestać płakać, nie potrafię ruszyć nawet kawałkiem ciała. Przepłakałam tak prawie pół zajęć stojąc lub niemrawo przestępując z nogi na nogę, a muzyka wdzierała się we mnie wszystkimi zakamarkami, przez skórę, przez każda komórkę ciała. Dotarła do mojego umysłu, zawładnęła nim, dotarła do mojego serca i wprawiła je w drżenie.. a potem dotarła do mojej duszy.. i zaczęłam tańczyć, a muzyka była mną i całym światem.
Ale żeby nie było tak strasznie tkliwie, taniec z marzeniami ma swój wymiar bardzo materialny również ;) Podpowiedz na zdjęciach, zgadnijcie co ! :)))))))

Muzyka duszy

2010-10-10T00:32:00.000-07:00

Księżniczka w Kaloszach zadała mi strasznie trudne zadnie - wybrać tylko trzy utwory, kiedy muzyka towarzyszy mi w całym moim życiu? Praktycznie każde wydarzenie kojarzy mi się z muzyką, dla mnie to jak oddychanie :)
Sprężyłam się jednak i wybrałam te chyba najbardziej znaczące :)
Pierwsza melodia - smak mojego dzieciństwa.. Dziadek który rano włączał swoje radio i słuchał Mszy a potem audycji w słonecznej kuchni, bułki z roztapiającym się żółtym serem skrzypiące od piasku na plaży rozpakowywane przez moja mamę do herbatki z termosu, poranny zapach kawy , którą pija moi rodzice i który budził mnie przez całe życie.. Lato z radiem :)

Druga - to właściwie nie jedna melodia ale całe wydarzenie- Lista przebojów programu trzeciego ,która prowadził Marek Niedźwiecki - och - słuchałam wszystkiego z zapartym tchem, czekałam cały tydzień na notowanie - wtedy to głownie muzyka lat 80 :)Można jej posłuchać tutaj :
http://www.rmf.fm/radio/ -ikonka graj i wybrać proszę w zakładce stacje rmf 80's :)
Trzecia to możliwe zaskoczenie - coś najpiękniejszego co śpiewałam, z całym chórem Politechniki Sląskiej i nie tylko z nim ;) - Requiem Mozarta
Tutaj fragment - uwielbiam Dies Ire :)

tu inny ulubiony fragment- Lacrimosa

Przejmujący, smutny, wyśpiewywałam w nim całą swoja duszę ...
I będzie czwarta -nie da się inaczej ;)
Kiedy moje marzenia o "przeniesieniu się w czasie" zaczęły się spełniać - ta muzyka zaczęła grać w mojej duszy. Kojarzy mi się z wolnością, z dumą, z siłą z wyborem który ocalił moje życie ...

Do podzielenia sie swoją muzyką zapraszam Tatsu , Anetę i Joannę- jak już wróci z urlopu ;)

Słoneczniki na Niebie

2010-10-03T03:57:00.000-07:00

Przywitałyśmy Jesień przy bębnie i kobiecych zwierzeniach. Więc chociaż w tym roku bardziej chmurna .. jak już się uśmiechnie słońcem....!
U mnie Pani Jesień uśmiecha się zza okna roześmianymi słonecznikami. Zdążyły zakwitnąć... tak magicznie ...

Wydarzenia tego roku, tak trochę zmniejszyły rozpęd i już nie walą mnie swą nagłością znienacka w żołądek. Przyzwyczaiłam się już do nowej pracy. We mnie w środku wciąż jednak dzieję się i staje się.

Świat się zmienia, mój świat. Kiedyś zmiany oznaczały dla mnie nowe wspaniałe doświadczenia, potem na długo zmieniły się w synonim utraty stabilności i poczucia bezpieczeństwa, teraz na nowo odnajduję się jako kobieta, a zmiany dla nas kobiet są naszym oddechem i naszym życiem. Chociaż często ironicznie stosuje się wypowiedź "zmienna jak kobieta", to właśnie to, jest w nas największym darem. Cykl księżycowy, cykl życie- śmierć - życie.. Dzika Kobieta.. Biegnąca z wilkami. Ta książka stała się dla mnie dopełnieniem procesu odnajdywania i dojrzewania do bycia sobą. Była trudna, jedna z trudniejszych książek jakie czytałam, bo napisana językiem, który mnie zwyczajnie męczył. Ileż razy chciałam ja odłożyć, ile razy nie zgadzałam się.. aż trafiłam na "swoją" historię. Od tamtej pory książka "czyta się" we mnie.

Chcę Was zabrać w tą podróż, opowiedzieć Wam dokąd prowadziła mnie ścieżka
Trochę to jak opis remontu wymarzonego domu.. Może dlatego jeszcze go nie buduję.. bo najpierw potrzebowałam wyremontować swoją duszę ?

Witaj, witaj jesieni, kiedy wszystko zasypia i obumiera, by móc się znów narodzić ..

Za to przegapiłam coroczny zbiór kasztanów.. może i mokre lato strząsnęło kwiaty i nie było ich tak dużo, ale też na kasztany zawsze wybierałam się w październiku... poszliśmy do naszego "kasztanowego" parku na spacer a tutaj niespodzianka.. zostały już same łupiny... Znalazłam dwa zapomniane kasztanki - na pocieszenie :)

kiedy fantastyka staje sie rzeczywistością

2010-09-25T02:51:00.000-07:00

Na co dzień umykają nam takie chwile, nie dostrzegamy niczego niezwykłego, w tym że w domu stoi nam komputer, z dostępem do całego świata, nad głową łatają nam satelity, a w laboratoriach przekraczamy kolejny próg ...
Wychowałam się na książkach Lema, pamiętam czasy kiedy komputery były na wytłaczane taśmy, o których on pisze. Pamiętam pierwszy kolorowy telewizor, mojego pierwszego IBM, pierwsza komórkę ... świat nauki rozpędza się coraz bardziej. Zachwycamy się często pracami Michała Anioła- który wyprzedził swoje czasy, Juliusza Verne ... Warto zauważyć, że s-f dzieje się tu i teraz - codziennie. Dziś dotknął mnie kolejny taki przebłysk zachwytu.
Oto natryskowe ubranie , opisane kilkadziesiąt lat temu przez Stanisława Lema w Powrocie z Gwiazd :)

O tym że maszyny potrafią wiele .... trochę temu powstał BIGDOG - robot, który zdobywa doświadczenie i nauczył się chodzić po rożnych nawierzchniach ...

Teraz już potrafią latać

Wiecie że odkryto planetę bardzo podobna do Ziemi ? Że można przesłać energię bezprzewodowo - chociaż na razie na małe odległości ?
A moja przyjaciółka raz w tygodniu kieruje komputerem za pomocą fal mózgowych .. żeby sobie podrasować sprawność umysłu :))))
Witajcie w świecie sci-fi :)))))

Ostatni dzień lata w Niebieskim Domku

2010-09-22T11:45:00.000-07:00

Jeszcze jeden punkt do lubię - lubię fotografować. Dysponuje niestety jedynie tylko komórką i to chyba już mocno wyeksploatowaną i wciąż przymierzam się do zakupu aparatu. Wybrałam już model, a do szczęścia brakuje mi decyzji.. czy na pewno mogę teraz wydać sporą sumę na zachciankę i zabawkę? Sprawy nikt za mnie nie rozstrzygnie, ale możecie mnie trochę namawiać , to się łatwiej rozgrzeszę z takiego zakupu ;)
Na zachętę do namawiania trochę zdjęć z ostatniego dnia lata w Niebieskim Domku :) Bo jutro.. jutro już jest jesień ...

Lubię koty

2010-09-10T03:47:00.000-07:00

Lubię wszelkiej maści i rasy koty, bez względu na rozmiar :).
Szczególnym upodobaniem obdarzyłam płaskie mordki czyli koty perskie i egzotyczne. Przez niektóre organizacje kocie uznawane są za dwie odrębne rasy, w Fife, organizacji którą znam najlepiej - można je ze sobą krzyżować. Persy - każdy mniej więcej wie jak wyglądają, a egzotyki to takie persy krótkowłose. Persy i egzotyki, to nie tylko płaskie mordki, pomarańczowe i niebieskie ( w wersji himalajskiej ) oczy … To przede wszystkim charaktery. Koty spokojne, kochające cały świat przytulanki, uwielbiają zabawy, ale są znacznie większymi poduszkowcami niż psotnikami, co nie jest bez znaczenia kiedy mieszka się na małym metrażu. Nie potrzebują spacerów, włóczęgi, bo od pokoleń przystosowane są do życia w domach, co nie znaczy, że jak poczują smak wolności .. to nie będą chciały z niej korzystać.. w końcu to koty ;).

Nie jest to rasa z samymi zaletami. Jak każda wyspecjalizowana rasa, mają swoje problemy i warto się z nimi zapoznać zanim puszysta kulka wyląduje w domu. Rasę tę polubiłam tak bardzo, że zaangażowałam się w prowadzenie forum dla miłośników tych kotów. Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej zapraszam na naszą Planetę Persję
Marzyły mi się kiedyś wystawy kocie, ale po kilku latach mieszkania z kotami, okazało się, że mam uczulenie na te boskie zwierzęta i przebywanie w większym ich skupisku jest już dla mnie problematyczne. Odtąd wystawy oglądam jedynie na relacjach zdjęciowych :). W domu moje koty są regularnie obcinane, dzięki czemu nie muszę ich tak często czesać, łatwiej mi się je kąpie, ale w zamian nie mogę podziwiać ich przepięknych długich futer.. Próbowałam ,przez jakiś czas utrzymać je w pełnej szacie, ale czasem trzeba wiedzieć kiedy powiedzieć stop ;).

Kiedyś na pewno zawita do mnie kolejny kot … :).
Jest taki piękny cytat, który przekazała mi moja przyjaciółka: "Posiadanie jednego kota prowadzi do posiadania drugiego" coś w tym jest, mogłabym mieć ich naprawdę dużo .. Jako mała dziewczynka postanowiłam sobie, że nikt, jak już będę dorosła, nie będzie mi ograniczał ile i jakie mogę mieć zwierzęta...nie przewidziałam, że najsurowszą osobą okażę się ja sama ;) .
Gdyby ktoś chciał pozachwycać się tymi przepięknymi zdjęciami persów i egzotyków w większej ilości, zapraszam serdecznie na stronę hodowli Sepis skąd pochodzą te cudowne zdjęcia - Hodowczyni nie tylko jest miłośniczką zwierząt, jest też ich świetnym fotografem :) .

Lubię marzyć

2010-09-09T13:09:00.000-07:00

Nela sprawiła mi niesamowitą i ogromną radość, kiedy zaprosiła mnie imiennie do zabawy w lubię :* :))))) Dziękuję Ci bardzo, że o mnie pomyślałaś!!!!!
Trudno napisać mi co lubię bo ja już taka jestem, że albo kocham albo nienawidzę, pośrednie uczucia ciężko u mnie znaleźć ;)
1.Specjalnie dla Ciebie Nel, z mojego Łabędziego puchu

najbardziej kocham
te chwile wytarte
o których czas zapomina
gdy świat nabiera trochę kolorów
zapachu takiego swojskiego
można pośpiewać pomówić pomilczeć
pójść przed siebie na spacer
i zatańczyć
tak ze zwyczajnej radości

2.Najbardziej ze wszystkiego lubię marzyć i w tych marzeniach zawiera się to co lubię najbardziej :)
Do tego wzrokowcem jestem i swoje marzenia gromadzę w zbieranych po internecie i gazetach zdjęciach. Czasem to tylko mały kawałeczek, fragment, ale dla mnie od razu podlinkowują się w mózgu zapachy, uczucia, faktury.. Chociaż przyznam że z wiekiem.. śniedzieje mi wyobraźnia ;) Jako dziecko potrafiłam wyobrazić sobie obraz, dźwięk, zapach i fakturę na raz, teraz jest trudniej.. a może po prostu powinnam częściej ćwiczyć ? :) Żeby tak zacząć od razu, podzielę się z Wami moimi ulubionymi marzeniami - marzeniami o moim domu :)))

Po pierwsze - pod lasem , z jakąś wodą niedaleko ( możemy odfajkować ;)
Po drugie - ekologiczny jak na Ranczu Ecofrontiers
Po trzecie - oryginalny ale nie wydumany, stanęło na tradycyjnej formie za to w technologii strawbale :P Przy czym część tynków chcę glinianych, część zaś ścian w drewnie, dach albo drewniane gonty albo blacha - wersja z blachą najbardziej prawdopodobna i nie bynajmniej dlatego że tańsza, ( niekoniecznie ;) ) po prostu bardzo mi się też na dachu podoba :)
Tu zaczynamy wchodzić w rejony wyjątkowo zmienne ;)
Na dzień dzisiejszy :
Parterowy , najchętniej w literę L - tak mi się kojarzy, że dom obejmuje mnie ramionami.. chociaż podobnież z punktu widzenia Feng shui - jedno z najgorszych możliwych rozwiązań ;) z gankiem, dużym zadaszonym tarasem i z ogrodem zimowym., koniecznie zarośnięty zielskiem i bluszczem :P
W środku - duża kuchnia z wielkim stołem ( widzieliście Totalną Magię ( Practical Magic) ? - jak nie tu można obejrzeć kuchnię czarownic : klik a przy kuchni pracownia :). Koniecznie dużo miejsca na książki, najlepiej takie, które będzie można rozbudować hahaha :)))). Salon - nie musi być duży, ale musi pomieścić stado kanap, albo wielgachny narożnik, żebym wreszcie nie musiała urządzać urodzin na raty :P

Kolorystyka: preferuje odcienie bieli i kolory naturalne ( kolory ziemi, drewna, kamienia, wszelkie wikliny i plecionki ) - jako tło na to wszystko jakiś dominujący kolor.. w mieszkaniu mam fiolet pokój i kuchnia, zieleń w łazience ;), do tego dodatek blachy, zwykłej srebrnej, jak na balkonie doniczki i to połączenie bardzo mi pasuje :). Aczkolwiek myślę że Niebieski jako kolor nieprzypadkowy będzie miał tu coś do powiedzenia, chociaż to zestawienie już bardzo ograne jest ;).
Podobają mi się też kolory energetyczne - czerwień, żółcie, więc możliwe że na neutralnym tle pojawi się u mnie sporo i kolorowo :) .
Neutralne tło w wersji która wyrywa z mojej duszy jęk można obejrzeć sobie tutaj :
RESTORATION HARDWARE

Do tego wszystkiego oczywiście sad i ogród i płot z wikliny i łąka :). Hucuły koniecznie, owce wrzosówki i kury zielononóżki, bo kojarzą mi się z takim jednym kogutem z dzieciństwa, który pilnował całej fermy lisiej .. wielki potężny zakapior, lepszy był niż pies ;) .
Skąd we mnie takie marzenia.. cóż... czym skorupka za młodu nasiąknie... a ja jeździłam do leśniczówek na wakacje przez całe swoje niedorosłe życie :))). Sumując moje pobyty w lesie.. wyjdzie jakieś 3 lata.. no, jest to już okres mający znaczenie, nic to, że poszatkowany rokiem szkolnym ;) .
źródła
strawbale
strawbale2
strawbale3
dom na podmokłym terenie
mazurski dom
drewniane
zdjęcia z serialu dom nad rozlewiskiem, portal cohabitatu,różne strony o strawbalach, zdjęcia z muzeum wsi opolskiej znalezione w internecie, zdjęcia ze stron wykonawców domów drewnianych, inne

Cd tego co lubię w następnych postach :D

world fusion music festiwal

2010-09-06T22:23:00.000-07:00

Doczekałam się kolejnego wydania festiwalu, chociaż o tym że się dobędzie dowiedziałam się na spacerze z psem dzień wcześniej :P Niby podobno mocno reklamowany, niby wszędzie były plakaty... ale ja czekająca fanka nie znalazłam informacji hmmm .. Może dlatego że szukałam w lipcu, że zmienił się organizator.. a zaczęło być o festiwalu głośno na dwa tygodnie wcześniej ? Namierzyłam ich w każdym razie i to się liczy!!! Festiwal trwał przez trzy dni, pierwszy dzień przeżyłam z migreną ,drugi w strugach deszczu ,trzeci z bolącymi koszmarnie nogami ( trzy dni pod rząd tańczyć pod scena przez 6 godzin to widać za dużo dla zasiedziałego organizmu.. trzeba nad tym pomyśleć :P )
Żal tylko że tak mało było publiczności :( Zespoły występujące jako pierwsze grały praktycznie przy garstce osób ... przykre. Zdarzały się momenty, że ludzi było więcej, ale na wielkim placu , który mógłby pomieścić lekko ze 3 tysiące.. gubiliśmy się. Organizatorzy mogli by pomyśleć na przyszłość czy rzeczywiście godzinne koncerty każdej grupy i takie rozciągnięcie w czasie jest ok..zwłaszcza, że czasem potrzebne były przerwy techniczne i ludzie się wykruszali. Moim zdaniem skondensowanie koncertu do 30-40 minutowych występów nie zaszkodziłoby koncertowi, a większość ludzi prędzej zostanie na 3-4 godzinnym koncercie niż na 6 godzinach przeciągniętych do 8 - przez przerwy techniczne. Zastanawiałabym się też czy umieszczenie jednej z gwiazd o godzinie 22. w niedzielę ma sens ? Prawdę mówiąc jakiejkolwiek grupy.. ostatni koncert w niedzielę lepiej by było gdyby skończył się o 21.. ( planowane rozpoczęcie był oo 21.. ale przerwy techniczne... ) Pozytywnie.. kiedy lunęło , organizatorzy zaczęli rozdawać płaszcze przeciwdeszczowe :D Nie piszę żeby narzekać ,tylko boje się że przez taką frekwencje zrezygnują z tak fantastycznej formuły :( Zaangażowałam się w ten festiwal emocjonalnie i się przejmuję :)
Atmosfera była fantastyczna, zespoły świetne , bawiłam się cudownie, gdybym tylko wiedziała wcześniej że się jednak odbędzie ten festiwal, ściągnęłabym więcej znajomych.
Teraz juz o samym festiwalu:
strona world fusion music festiwal
tutaj możecie poczytać o wykonawcach :)
Moje typy tego roku to Lura i Dikanda ( zakochałam się w ich muzyce !!! ) i już zamawiam płyty :D
Cudownie bawiłam się też przy Russkaja ,BOBAN i MARKO MARKOVIC ORKESTRA, i oczywiście z moimi ukochanymi djembe: AFRICA MMA :D
Przyznam jednak że nie opuściłam żadnego występu i podobał mi się każdy, nawet występy jazzowe , pomimo że nie jestem fanką tego rodzaju muzyki :P
Teraz będę już trzymać rękę na pulsie , może uda mi się napisać o festiwalu wcześniej .. i ktoś z Was też się skusi :)
Zdjęć z pierwszego dnia nie mam, ( zresztą trudno te z komórki nazwać zdjęciami ) , było tak bardzo ciemno, w dodatku scena oświetlona nastrojowo, nie było szansy ..
drugi dzień :
SĄSIEDZI

RZEPCZYNO

DIKANDA ( serduszka serduszka:P )

PAD BRAPAD

TRANSSYLVANIANS

RUSSKAJA -ogień normalnie ogień, a zabawa w psychotraktor i autobus jadący po syberyjskiej tundrze już zawsze będzie wywoływać we mnie uśmiech :)))))))

TRZECI DZIEŃ
ZUMBA

BOBAN i MARKO MARKOVIC ORKESTRA

MURIOLANZA- nie mam zdjęć , wybaczcie oni też jazzowali ,poleciałam na części ich wystepu wysiusiać psa :P
AFRICA MMA ( serduszka serduszka :))) ) Taka ciekawostka - jako jedyny zespół mówili do nas w 4 językach, to miłe zwłaszcza dla pozostałych zespołów z zagranicy :)

no i tyle szaleństwa :))))
ps.o zabawie w lubię, będzie następnym razem :)

should I stay or should I go

2010-09-03T04:42:00.000-07:00

Najpierw miałam tyle na głowie, że nie miałam siły pisać teraz zaś chciałabym o wszystkim na raz bo tematów się nazbierało ;).
Rodzice na wakacjach ( grzybiarze maniacy, przywożą na nasze specjalne zamówienie mnóstwo przepysznych żółciutkich kurek ), a ja czuję się jak nastolatka z wolną chatą, chociaż od lat mieszkam już na własnych metrach. Mieszkamy jednak na tyle blisko siebie i na tyle bliskie kontakty mamy, że czuję się wciąż w środku rodziny. Zresztą jestem typem, który zawsze marzył o wielopokoleniowej rodzinie pod jednym dachem. Kiedyś marzyłam o wykupieniu połowy kamienicy w której się wychowałam i o tym, że z rodziną ( szeroko pojętą, nie tylko rodzice - dzieci, ale z przyległościami ) zamieszkamy tam wszyscy – w osobnych mieszkaniach, jednak blisko siebie. Jeśli ktoś z Was czytał „Nawiedzony dom”, to wiecie o co chodzi, a jak ktoś nie czytał to zachęcam, bardzo fajne, Chmielewskiej, nie tylko dla dzieci ;). Oczywiście w takich skupiskach zdarzają się konflikty, to nieuniknione, ale jeżeli ogół chce ze sobą przebywać, to ogół się dogada :), w mojej rodzinie brakło tego czynnika i żyjemy sobie obok ;). Może dlatego tak wspaniale wspominam zeszłoroczne święta gdy po latach, udało się nam siąść w większym gronie i zaśpiewać wspólnie kolędy ?
Co zrobić z plemienną duszą ?
Tak sobie myślę, że ciągle gdzieś tkwi w nas pierwotny człowiek.. sporo widzę wokół albo koczowników ( poczytajcie sobie fantastyczny blog Bartka i Marty ), którzy swój dom pakują do juków idąc wciąż przed siebie i osadników-gniazdowników, dla których gniazdo to rzecz niemal święta ( wszyscy chyba znają Chatę Magoda i jej mieszkańców ) Zastanawiam się nad sobą, do której kategorii mogłabym się przypisać .. i wydaje mi się, że trochę we mnie z jednego i z drugiego.. Może też jest tak, że najpierw trzeba wyruszyć w podróż i przejść trochę, żeby trafić na swój kawałek nieba? Ja gdzieś przespałam, zapętliłam się i teraz ani w podróży ani w gnieździe.. mam swoją ziemię, trawę i drzewa, a wciąż jeszcze nie wiem czy chciałabym wyruszyć w podróż czy już się osiedlać ?
Czytałam wypowiedź, w której jeden z podróżników powiedział: ktoś kto jedzie w podróż i wraca do swojego domu to turysta, ktoś kto jedzie wciąż przed siebie to podróżnik; sama określałam to tak, że jeśli wyruszam w podróż i mam dom do którego mogę wrócić to zwiedzanie świata, jeżeli podróżuję nie mając dokąd wrócić to styl życia.. Nawet przyjmując to ekstremalnie znaczenie, nie umiem zdecydować gdzie ciągnie mnie dusza..
Czasem mam wrażenie, że moja ziemia, zwierzęta, tysiące ważnych spraw.. to kotwice, które mają powstryzmać mnie przed wyruszeniem .. czasem jednak myślę, że moje marzenia o wyruszeniu w świat to jak zacumowany żaglowiec w porcie bez postawionych żagli.. daje poczucie wolności, możliwości wypłynięcia, ale stoi tam tylko po to by to poczucie zapewnić …

Odyseja przestępcza cd.

2010-08-18T11:06:00.000-07:00

Dostarczone na komendę spodnie wzbudziły zainteresowanie. Co prawda przyszło do nas radosne pismo iż postępowanie umorzono... ale.. ponoć w okolicy znajdują się osobnicy mocno pokąsani przez szerszenie w interesującym nas okresie ... Podejrzane jednostki nie ustają w wysiłkach.. po tym jak nie mogli dostać się do naszego domu.. zapchali nam nasze kłódki.. zapewne w odwecie żebyśmy też nie mogli się do tego domu dostać ..
Dla odmiany, dzisiaj policja zatrzymała mnie, domagając się naprawy tłumika w moim aucie.. pech niestety, tłumik jest świeżo po wymianie.. fachowcy jednak tak go zmontowali, że tłucze się pod autem jak potępiona dusza w piekle .. czekam aż "mój" mechanik wróci z urlopu i naprawi ową naprawę... Odwiedzony niedawno warsztatowy przybytek objeżdżam szerokim łukiem...
Zbliża się wielkimi krokami koniec okresu próbnego w nowej pracy i wielki znak zapytania.. co zrobić ze sobą dalej. Jako że nie pisałam wcześniej, nadmienię, że wiosną tego roku upadła i rozsypała się w proch firma w której pracowałam.. ot taka sobie duża korporacja z kilkudziesięcioma oddziałami w Europie.. W każdym razie Polska część ogłosiła upadłość .. czy odzyskam pieniądze które firma jest jeszcze mi winna z tytułu niewypłaconych pensji... syndyk rozdrażniony faktem syndykowania w mojej byłej firmie, nie miał ochoty udzielić mi tej informacji ;) Bank zadzwonił z radosną wiadomością, że chętnie udzieli mi kolejnej pożyczki ..;)
Powoli mam już dosyć intensywności zdarzeń tego roku...

Incepcja

2010-08-09T03:11:00.000-07:00

Byłam wczoraj na filmie Incepcja i wciąż nie mogę się otrząsnąć. W filmie wykorzystano obecną wiedzę na temat świadomego śnienia i pracy mózgu m.in informacji, że nasz mózg nie odróżnia informacji fałszywej od prawdziwej i można się programować. Ale scenariusz poszedł dalej zagłębiając się w meandry naszej psychiki i emocji. Dawno nie byłam na tak świetnym filmie.. od czasów nowego Batmana. Sci-fi połączone z filozofią i psychologią od początku daje popalić. Film rzucił mnie na kolana, ani przez moment nie zdążyłam odetchnąć. Akcja, genialna muzyka świetna reżyseria i gra aktorska. Oczywiście też historia.. opowieść która nie pozwala przestać myśleć i wciąż kreuje w głowie kolejne pytania. Film tym bardziej poruszył mnie, ponieważ należę do osób które pamiętają swoje sny, w dodatku po kilku lekturach potrafię je często sobie projektować i zmieniać w czasie snu .. Zdarzyło mi się też, raz w życiu, zjawisko współdzielenia snu z moja mamą. Śniłyśmy tej samej nocy o tym samym i wiedziałyśmy, że ta druga też jest w tym śnie.. dość szokujące przeżycie to było dla nas wtedy :). Przy tych wszystkich doświadczeniach Incepcje odbieram bardzo osobiście i bardzo intensywnie. Dla mnie to tylko o niebo bardziej zaawansowana technologia tego co dzieje się już teraz. Oczywiście w dalszym ciągu pozostaje wiele pytań czy takie zaawansowanie jest możliwe, czy też się wyłożymy na którymś etapie ;).

ogólnie o świadomym śnieniu można poczytać na Wikipedii – bardzo fajnie opisane:
Świadome śnienie

a tu już trailer Incepcji.. polecam, film jest naprawdę niesamowity i genialny !

Muzyka z Incepcji - na dole bloga, przez jakiś czas :)

środek lata - znów w deszczu ?

2010-08-08T08:52:00.000-07:00

Przypomina mi się post z zeszłego roku, kiedy to fotografowałam, mój rozwijający się balkonowy ogród w strugach deszczu. Podobny czas, tyle że burza na szczęście przejściowa i jednak wychodzi trochę słońca. Ja też doświadczenia i wprawy chyba więcej mam, bo balkon zarósł zdecydowanie bujniej. Co prawda pałki i tatarak średnio chętne do życia ( zeszłoroczne pałki w ogóle nie przeżyły zimy ) ale za to chociaż nie pną się bardzo w górę, nadrabiają gęstością i mam na balkonie zielony kobierzec :) nawet rzęsa wodna mnoży się na potęgę :)))

W doniczkach kwitnie łąka, ciekawa jestem czy wyskakujące w górę słoneczniki ( tak się jakoś znalazły w mieszance nasion ) dadzą radę zakwitnąć ? :)

Donoszę również z radością, że dach w Niebieskim Domku wrócił do stanu poprawnego, a nawet teraz jest przyśrubowany mocniej i gęściej :)))

Znalazłam swoje stado - czyli z pamietnika wyjazdowego

2010-08-01T22:17:00.000-07:00

Dzień pierwszy

Czas się nie dłuży w pracy, bo mnóstwo do zrobienia, ale myślami jestem już gdzie indziej.
Po pracy totalna masakra czyli zbieram się do wyjazdu ( jednak ), czas pędzi, a ja ciągle jeszcze mam coś do zrobienia. Bieganie sto razy auto - mieszkanie, bo ciągle mi się coś przypomina.
Wreszcie ruszam, auto obładowane po dach niechętnie się rozpędza, w końcu osiągam prędkości przelotowe i śmigam autostradą.
Doładowanie w Kędzierzynie. Parę skrzyń i najważniejsza czyli Tatsu :)
Jest jedenasta w nocy , jedziemy dalej, do Opola.
Wjazd na teren przyprawia mnie o palpitacje serca. Błotnista droga po pas, a ja dociążonym autem muszę minąć cysternę ( utknęła w błocie ) w wąskim prześwicie.
"Rany zakopię się!"
"Nie myśl że nie dasz rady tylko jedź !!!" - w porę rzucona uwaga i toczymy się powoli ...Wreszcie na miejscu, a mnie trzęsą się nogi od nadmiaru adrenaliny i nerwów po ostatnim odcinku do przebycia :)
Reszta bractwa już dawno na miejscu, namioty rozbite, dzisiaj śpię "gościnnie" :)

Dzień drugi

Budzą mnie dziwne odgłosy... gibbony???? aha no tak,.. jesteśmy niedaleko zoo ..:))))
Spora polana rozciąga się tuż za wałem przeciwpowodziowym, czyli moje nieśmiałe pytania o stan Odry były jak najbardziej uzasadnione ;)
Obóz budzi się do życia, do mnie zaczyna docierać, że znów, po kolejnych długich latach, jestem na turnieju.... Jest cudnie!!!
Siedzimy przy naszym bractwowym kramie, ja obszywam wełną ciuchy. Świetne miejsce do obserwacji wszystkiego co dzieje się na turnieju. W tle klimatyczna muzyka, a "na tapecie" najpierw turniej łuczniczy, potem bojówka ( turniej bojowy miedzy zbrojnymi ), zmagania artylerii.. kto głośniej i szybciej ... ;), koncert na żywo i konkurs kulinarny :)))) O zmierzchu pokazy tańca z ogniem. Pokręciłam sobie "pojkami", dobrze, że treningowymi - elektrycznymi, bo spłonęłabym kilka razy ;)))
Przy ognisku żartujemy i opowiadamy niestworzone historie.. Smokołak, Wilkołak, Kociołak, Wiedźma... i już wiem, że znalazłam się we właściwym miejscu wśród swoich :)))

Wyobraźcie sobie wielką polanę pod lasem, pod niebem pełnym gwiazd, z muzyką miliona świerszczy, ściele się mgła, a w niej obóz średniowiecznych namiotów blask ognisk i świec. Spada gwiazda.. chcę w odruchu pomyśleć marzenie.. ale.. moje właśnie się spełniło .. :)))) Dla takich chwil, warto żyć.

Dzień trzeci

"Kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje "
Budzę się ze słońcem, mogłabym napisać romantycznie, prawda jednak taka, że przyzwyczajona do wstawania do pracy, po prostu się budzę :)))
Za to udaje mi się, zanim obudzi się cała reszta turniejowych uczestników, umyć pod cysterną. Uff jak dobrze!
Stopy sobie daruję, wszędzie miękkie błotko, a ja uwielbiam chodzić na bosaka :)
Zmienia się pogoda, wiec zapodaję medykamenty i tak, tak... zagrzebuję się z powrotem w skóry i koce :)))

Kolejny raz budzi mnie wystrzał artylerii ..wstaje nowy dzień. Życie toczy się niespiesznie, jemy sobie śniadanko, popijamy herbatkę z kociołka... ( e... tak.. powinny być ziółka ;))) )
Jeszcze tylko bieg dam w którym nasze reprezentantki okazują się być bezkonkurencyjne :)))
Ładujemy auta na powrót .. Udaje się nam znaleźć wydeptaną przez ludzi przesiekę .. trochę machnięć siekierką i auta się zmieszczą, hura!!!
Wracam nocą z innego świata ..

obóz turniejowy w całej okazałości

Nasza obozowa enklawa :)

W cywilu kawalerka, w średniowieczu również ;)

Dumna właścicielka obozowej kawalerki :)))

Pozwolić kobiecie jechać z kramem kaletnika... ta torebka, hit mody XV-wiecznej, pasuje mi do butów.. od czasów średniowiecznych, nic się pod tym względem nie zmieniło :))))

Po deszczowym piątku i chmurnej sobocie, ,Wiedźma przesadziła z gusłami... to coś na głowie to nie jest wymyślne nakrycie ,tylko mokry fartuch chroniący mnie przed udarem.. :))))

wyjechałam!!!

Oględziny

2010-07-28T09:34:00.000-07:00

Pojechaliśmy dzisiaj dokładnie obejrzeć cały dom, znaleźliśmy spodnie męskie i ślady auta - nie naszego, oraz kilka miejsc w których widać było próby przedostania się do domu.. dach okazał się najłatwiejszy. Rodzinnie ustaliliśmy, że hipoteza z rozwścieczonymi szerszeniami jest jak najbardziej prawdopodobna i zwierzątka maja u nas już dożywotnio pozwolenie na budowanie gniazd ;) Poza tym emocje już trochę opadają. Tak jak piszecie.. szkód dużo, na szczęście udało się zabezpieczyć dach tymczasowo i nie leje się nam już do domu. Wynieśliśmy resztę w miarę cennych rzeczy, afiszując się przy tym przed całą wsią, może wizyta policji i fakt że w domku naprawdę zostały już tylko stare kanapy i szafy po PRL-owskie zatrzyma dalszy ciąg dewastacji ?
Dziękuję Wam bardzo za wsparcie duchowe. Wiem, że wszędzie się takie rzeczy dzieją i tak naprawdę jesteśmy bezradni. W tym wszystkim, całe szczęście, że ja nie jestem sama, tylko mamy to siedlisko rodzinnie, bo właśnie zostałabym z dziurą w dachu i i pustką w głowie.
Co do wyjazdu.. no właśnie niestety do Świnoujścia nie dotrę ku mojemu olbrzymiemu żalowi. Czy dotrę przynajmniej do Opola i spotkam się z równie przemiłymi znajomymi? Nie wiem, nie wiem czy zdążę wszystko przygotować.
To zdjęcie które udało mi się jeszcze zrobić wczoraj- zachwycającym białym kwiatkom... na zdjęciu już widać, że z kalenicą jest coś nie tak, ale wtedy jeszcze tego nie zauważyłam, na kwiatkach się koncentrowałam.. Może i lepiej, że dach zobaczyłam dopiero po tym jak otworzyłam domek i poza zalaną doszczętnie sypialnią nie zauważyłam szkód.. jakbym od razu zboczyła dach to bym tam padła z nerwów i nie otworzyłabym drzwi...

Do panteonu zniszczeń doliczamy kwiatki.. coś obżarło same końcówki ... podejrzewałabym kozy, ale taki kawał od domostw? Chyba było to dokładnie to samo co obgryzło krzaczki jagód :)

Nie wkleję zdjęcia zabezpieczonego dachu, ani nie opiszę jak to zrobiliśmy.. bo... ,może lepiej nie rozgłaszać takich szczegółów w miejscu ogólnie dostępnym .. Chociaż wątpię czy sprawcy są miłośnikami czytania blogów... ;)
Żeby nie było, że na świecie dzieją się same nieszczęścia wrzucam powiew optymizmu :)
Odkryliśmy że w tym roku będzie przynajmniej 15 orzechów :) Tyle udało się nam policzyć na drzewach.
Winogrona też nam obrodziły i szykujemy sie do zbiorów, są przepyszne.

Kiedy część naprawiała dach... ja nie mogłam się powstrzymać..jest ich tyle , w dodatku tuż za płotem... :)

Na koniec przywieziona razem z resztą ,skrzynia pełna skarbów, :)
Na pierwszym planie wspaniały wczesnośredniowieczny ,aluminiowy, składany maszt...
Ci Słowianie to byli tacy spryciarze... no, no... ;))))

Czasoprzestrzeń mi się skurczyła do niebytu i będę musiała skorzystać z tego wyjścia awaryjnego, albo spać pod gołym niebem, wbrew pozorom urzezanie kawałka 2,5 metrowego drewnianego drąga okazało się być problematyczne.. ;/

Miejsce przestępstwa

2010-07-27T15:11:00.000-07:00

Zaczęło się od tego że mam fanaberie. Fanaberie mam przez Grunwald na który nie pojechałam. Ciąg dalszy był taki, iż uparłam się jednak GDZIEŚ pojechać. Wybrałam Fort Anioła w Świnoujściu, wyjazd na klimatyczne, kameralne spotkanie muzykujących, organizowane przez Vislava . Fanaberie napotkały jednak opór mojej szefowej ( brak urlopu ) oraz zasobności portfela ( paliwożerne auto ) , nie dały jednak za wygraną... Wkupiwszy się na "krzywy ryj" na imprezę do Opola pod przewodnictwem Najemnej Grodu Koźle i Tatsu postanowiły zmobilizować mnie do odnalezienia wszelakich sprzętów rekonstrukcyjnych. Ciągnąc niewinną przyjaciółkę do Niebieskiego Domku w środku tygodnia, przez las ( porzucone auto we wsi, bo zawalone drzewa i rozjeżdżone podmokłe wertepy na których moje długie auto się zawiesza i grzęźnie ) zastanawiałam się intensywnie gdzie ja to wszystko mam pochowane ... Zdążyłam obfocić malownicze białe kwiatki przed domkiem, otworzyć drzwi i pójść do sypialni, gdzie na pewno po raz ostatni widziałam moją wiklinową skrzynię. Tam wszelkie fanaberie uciekły z kwikiem. W słabym świetle latarki nie do końca zobaczyłam w co grząskiego wlazłam.. po bliższych oględzinach okazało się że to rozmiękła wykładzina. Idąc tropem dotarłam do zatopionej wersalki i malowniczej dziury w dachu ... z rezygnacją ( tak, tak, wiem, to stary dom ) przywlokłam w pierwszej kolejności wiaderka i miednice. Lało rzęsiście, należało sprawdzić czy aby nie zawaliło się jakieś drzewo i jak naprawić szkodę. Ze stoickim spokojem udałam się na tyły domu a tam... mnie zamurowało.. DACH NAM ZNIKNĄŁ . no może nie w całości ale spora część ( zauważyłam jak już otrząsnęłam się z szoku ) leżała na ziemi, a w niebo straszyły połamane płatwie i nagie krokwie...
Następne pół godziny spędziłyśmy miotając się po strychu i dachu,w strugach deszczu, usiłując rozłożyć gumową plandekę nad drewnianą konstrukcją, intensywnie unikając straszącej wełny szklanej wszędzie oraz starając się nie przebywać na jednym kawałku podłogi jednocześnie, bo więcej dziur już naprawdę nie potrzebowałam :)
Potem przyjechała męska część rodziny, a potem bardzo miła i uprzejma ekipa policyjna, która już przeżywała sam dojazd do działki - nikt nie pomyślał o wyposażeniu ich w terenówki :) Na szczęście mieli auta krótsze i wyżej zawieszone niż moje cudo i dojechali -już za to samo chwała im! Kiedy odjechali w siną dal ( bardzo ciemną już ) po dokładnych oględzinach, spisaniu raportu itd... w egipskich ciemnościach męska cześć mocowała blachę na dachu coby nam dom ze szczętem nie odpłynął .
Rozwalone gniazdo szerszeni miedzy krokwiami ( szukaliśmy go już od jakiegoś czasu ) zapadnięta dziura na jedna nogę w dachu sypialni, oraz rozjechane blachy z niższego dachu dają nam pewien obraz co się mogło stać i dlaczego tak intensywna praca dewastacyjna nie zaowocowała wyniesieniem z naszego domku sprzętów wszelakich.. Z drugiej strony po głębszym zastanowieniu, nawet pomijając szerszenie i nadzianie się na pokłady waty szklanej nie bardzo wyobrażam sobie wynoszenie przez dach ( jeszcze trzeba by było rozebrać kawałek sufitu i to całkiem spory ) starych wersalek, foteli z odzysku ciężkich jak piorun i zestawu nadtłuczonej porcelany domowej. Więcej niestety dobroci brak, bo nawet kosiarkę wozimy ze sobą, nie z przezorności, ale wiecznie się cholera psuje...
Mam nadzieję , iż fakt, że w drodze powrotnej, nie natknęliśmy się na policyjne auta, świadczy o tym że odnaleźli drogę powrotna i nie miotają się po całkiem sporym kawałku lasu do tej pory..
Nadmienię jedynie że skrzynia z zasobem rekonstrukcyjnego obozu wczesnośredniowiecznej maniaczki dalej leży malowniczo w Niebieskim Domku... acha.. masztu do namiotu niet.. mam wrażenie że kuszący kawałek drzewa ( w lesie w końcu go mało jest nie? ) spłonął na którejś radosnej imprezie, ponieważ się nie odnalazł ..:)
Tak, a impreza jest... za trzy dni... no tak... to nic, że nie wiem w jakim stanie jest całość ;) ( no nie ,wiem na pewno że wszystko jest w wielkich pajęczynach :D )
ps. o 5 rytuałach napiszę z przyjemnością, tylko mam mały kryzys w czasie i przestrzeni .. :)

Burzowo

2010-07-23T08:13:00.001-07:00

Na przemian straszny upał i burze :) Od początku lata chodzimy z psem na długie poranne spacery i ćwiczę sobie 5 rytuałów tybetańskich nad jeziorem. Dzisiaj miałam chwile wytchnienia od pracy, więc powłóczyliśmy się na dalsze wojaże. Woda cudowna, nie wytrzymałam i poszłam pływać razem z Mundkiem.. :) Teraz już na wszystkie poranne spacery zawsze będe zabierać kostium kąpielowy :)
zmienność pogody :
Rano upał i cudowna woda do pływania

Mundkowi zawsze mało wody, wiec każdy podmokły teren musimy zaliczyć, chociaż dopiero co wyszliśmy z jeziora :)

W południe wielka burza z piorunami :)

Teraz wieczorem na dworze może ciut chłodniej, ale w domu... dalej sauna
Jedno z moich klimatycznych miejsc gdzie ćwiczę rytuały - u mnie to już rytuał :))))

Grunwald 2010

2010-07-19T10:24:00.001-07:00

Na Grunwaldzie jako uczestnik byłam dwa razy. W tym roku miałam jechać po dłuższej przerwie... Nie udało się , życie napisało inny scenariusz.. na pocieszenie oglądam sobie filmiki :). Pocieszenie, bo wiem że było ciężko, ze względu na olbrzymią ilość ludzi. Grunwald to taka specyficzna impreza, nie zdarzyło się jeszcze, odkąd pamiętam, żeby rekonstruktorzy na niego nie narzekali- na Organizatorów, organizację, na inscenizację, właściwie zawsze do narzekania coś się znajdzie :) Niemniej jednak wszyscy na Grunwald jeżdżą. :) Ja przywiozłam ze "swojego " Grunwaldu ciepłe wspomnienia,i chciałabym znów kiedyś na niego pojechać :)

Jeszcze kilka zdjęć z "mojego" Grunwaldu, kilka lat temu :) Bardzo "mroczne" ( czyt. niepoprawne ) historycznie jeśli chodzi o moje stroje :)
Teraz świadomość historyczna jest dużo większa i z prawdziwa przyjemnością można patrzeć na rekonstruktorów, którzy swoje stroje mają dopracowane z detalami :)

Łąka zakwitła

2010-07-15T11:22:00.000-07:00

Kiedy wracam umęczona z pracy, siadam na progu i cieszę oczy zielenią. Można powiedzieć taka namiastka siadania na progu domu, ale kiedy dziś obejrzałam powtórkę serialu 40 latek ... ten mój balkonowy próg z małym widokiem w donicach na łąkę nad jeziorem staje się symbolem wolności. Nie, wcale nie jest łatwo, czasami wydaje się, że może nawet trudniej.. ale teraz wolno nam marzyć, a kiedyś z marzeniami trzeba było się ukrywać. W tym całym świecie, który zgubił gdzieś zasady fair play, uśmiecham się, bo mam próg na którym mogę usiąść.

Zawsze chciałam mieć piękny balkon, porośnięty zielenią .. doczekałam się :)
Mam nadzieję że bluszcz przyjmie się w donicy i zarośnie gąszczem .

Myślę że spokojnie mogę powiedzieć że mam jeszcze trzeciego kota.. na punkcie balkonu ;)

Zamiast robaczków świętojańskich ..

2010-07-02T12:21:00.000-07:00

Po wyjątkowo złośliwym napadzie migreny, dobrze jest sobie w chłodny wieczór posiedzieć nad jeziorem ...

popatrzeć na łąkę na tle nieba..

Posłuchać skwierczenia polujących jerzyków ....
a w paprociach zamiast robaczków świętojańskich ...

ps. nie, nie ma ani pół komara.. ;)

W roli głównej :)

2010-06-27T11:37:00.000-07:00

Słońce wyszło i umożliwiło nam dojazd do naszych leśnych ostępów, w które udaliśmy się niezwłocznie w celach regeneracyjnych. Jak zwykle stałe elementy naszego SPA czyli upuszczanie krwi przez komary, koszenie i grabienie trawy, oraz leżenie pod orzechem ( który w tym roku będzie miał 3, słownie trzy, orzechy - deszcze urwały wszystkie kwiaty i nic na nim nie dojrzewa ).
Na grządce kwiatowej - coś rośnie, zachodzi jednak obawa czy zdąży urosnąć przed zimą, bo coś mu ciężko idzie ...

W ten weekend pomęczył mnie też talent fotograficzny i postanowiłam spróbować się z elementami żywymi. W tym wypadku - BARDZO ŻYWYMI. :) Zrobienie zdjęć spanielowi, przy pomocy komórki graniczy z cudem. Zawzięłam się jednak i kilka niewyraźnych cudów mi wyszło :)

Dziś jednak w roli głównej ani nie Domek, ani nie Mundek.. ale OBIEKT NIEBIESKI napawający mnie zachwytem niezmiennym odkąd dorwałam go w swoje łapki czyli prześliczna torba od OLQA z Przytuliska pod wiązami

Przy okazji miałam niezmierną przyjemność, przy przepysznej herbacie w wielkim dzbanku ( ach! ) poznać się z Olqą osobiście i oprócz herbaty skosztować jej wspaniałego poczucia humoru :D Pozdrawiam Cie serdecznie !!!!!

Jak się nie ma co sie lubi to się lubi co się ma ;)

2010-06-22T23:06:00.000-07:00

Kiedyś na pewno będę miała oczko wodne, ba, staw a nie żadne tam "nędzne " oczko ,a może całe jezioro o ! ;)
Teraz delektuję się tym że jednak coś rośnie na balkonie :) Różne przymiarki do łąki w doniczkach w dalszym ciągu jeszcze nie dają efektu na którym mi zależy :) Zacieram ręce bo w domu już przyjmuje się bluszcz haha! Może efekt łąkowy będzie to nie do końca ale na pewno zarośnie :)

Na Kupałę jak widać paprocie mi "zakwitły" ;) Bluszcz przewiduję od przeciwnej strony niż widoczek :) Pokażę jak zarośnie - teraz nie ma co oglądać, mój blok do szczególnie pięknych nie należy ... chociaż..
Pewnego spacerowego dnia strzeliłam taką fotkę.. dość symboliczna i metafizyczna mi wyszła .. Takie moje "tu i kiedyś" , chociaż mój domek nie stanie w mieście ..

Na szczęście uciekając z blokowiska, mam niedaleko klimatyczne miejsce, gdzie i na spacer o każdej porze i wieczorem posiedzieć można :)

ustawa o przemocy -sprawdź , byc może zaliczasz sie do rodzin patologicznych

2010-06-15T22:20:00.000-07:00

Jakiś czas temu pojawił się przemilczany projekt zapobiegania i walki z przemocą w rodzinie. Projekt można by pomyśleć bardzo szlachetny, dopiero jednak gdy zwrócono moją uwagę na pewne zapisy i co za sobą niosą,włos zjeżył mi się na głowie. W skrócie - idea jest taka, że to urzędnik będzie decydował czy należy dziecko z rodziny odebrać a nie sąd. W dodatku na podstawie "dowodów", które będzie mógł zbierać po jednym niesprawdzonym donosie, bez wiedzy rodziny. Oczywiście teoretycznie większość z nas pomyśli że jego to nie dotyczy - w końcu nie ma rodziny patologicznej... Niestety przykład Szwecji pokazuje inaczej. W Niemczech nielegalna jest edukacja domowa - kochającym się rodzinom, odbiera się dzieci, ponieważ rodzice chcą by ich dzieci uczyły się w domu, nie w szkole. ( Więcej o ED w linkach na pasku po prawej ). Łatwo potrafię sobie wyobrazić, kiedy urzędnik decyduje o złym wpływie rodziny na dziecko, kiedy rodzice wyznają nie taka religię jaką powinni, maja nie takie poglądy, lub staje się to narzędziem politycznym.
Przyglądając się obecnym działaniom w celu poprawienia bezpieczeństwa dzieci, widzę przepełnione domy dziecka, często same będące jedną wielką patologią, koszmarne procedury adopcyjne, częsty brak reakcji na zgłaszaną przemoc ( to taka rodzina, tam tak jest, cóż poradzić ) , młodocianych przestępców. Czy ustawa, dająca możliwość inwigilacji rodzin zmieni coś na dobre? Myślę że będzie tak jak jest w życiu - jeździsz poprawnie autem, raz przekroczysz prędkość o 10 km , albo zapomnisz włączyć świateł i dostaniesz mandat, ale pirata , który notorycznie wyprzedza na zakazie na trzeciego, zajeżdża Ci drogę i stwarza mnóstwo innych niebezpiecznych sytuacji na drodze- nigdy nie złapią.
Jeżeli zaniepokoiło Was to co napisałam , wejdźcie na stronę w linku poniżej, przejrzyjcie profil na facebooku , poczytajcie, zastanówcie się nad tym i zdecydujcie.

Ja zawetowałam

Poniżej list który dostałam , oraz linki do stron , gdzie możecie poczytać dokładnie o co chodzi .

"Witamy,

Dziękujemy za poparcie protestu przeciwko ustawie o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.
Dzięki temu, że na stronie rzecznikrodzicow.pl zebrało się nas aż 45 tysięcy, naszych racji wysłuchali szefowie klubów parlamentarnych, Senat i Minister Pracy. Mogliśmy zaprosić do Polski eksperta ze Szwecji, Panią Ruby Harrold-Claesson, która mówiła politykom jak ogromne szkody przyniosła rodzinom podobna ustawa prowadzona 30 lat temu w Szwecji.

Po naszych wspólnych działaniach w projekcie pojawiły się ważne, choć wciąż zbyt drobne, poprawki. Ustawa została przyjęta przez sejm 10 czerwca. Niestety nadal jest bardzo szkodliwa.
Marszałek sejmu p.o. Prezydenta ma czas do 5 lipca by ją podpisać lub zawetować.
Mamy teraz ostatnią szansę powiedzieć głośno, że nie zgadzamy się na przepisy, które traktują zwykłych rodziców jak przestępców.

Co można zrobić?
1. Napisz do marszałka Komorowskiego prośbę o weto. Możesz przesłać też zdjęcie swojej niepatologicznej rodziny. Tu znajdziecie opis akcji, wzór listu i adresy e-mail
2. Dołącz do prośby o weto na Facebooku, najlepiej również ze zdjęciem.
3. Prześlij tego maila wszystkim krewnym i znajomym!

Wspólnie działajmy dla dobra naszych rodzin. Nikt za nas tego nie zrobi.

Pozdrawiamy serdecznie
Tomasz i Karolina Elbanowscy w imieniu Stowarzyszenia i Fundacji Rzecznik Praw Rodziców
Joanna Krupska w imieniu Związku Dużych Rodzin 3+ (www.3plus.pl)

opis z facebooka:

Opis:
Szanowny Panie Marszałku, prosimy o weto do ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, która sprawi, że:

1) Pracownik socjalny będzie miał prawo odebrać dziecko z rodziny, bez wyroku sądu. (art. 12a)

2) W każdej z 2.500 polskich gmin powstaną zespoły monitorujące życie prywatne ludzi.

3) Na podstawie procedury Niebieskiej Karty będą zbierane dane wrażliwe o rodzinie, bez zgody domniemanego sprawcy przemocy a nawet domniemanej ofiary.

4) Procedurę można będzie zacząć już po jednym niesprawdzonym donosie. (art 9d)

5) Ustawa nazywa przemocą: jednorazowe albo powtarzające się działanie lub zaniechanie naruszające wolność.

6) Z takiej definicji każdy może zostać oskarżony o przemoc wobec bliskich. Taka jest już dziś praktyka wielu krajów np. Szwecji.

7) W uzasadnieniu nowelizacji jest mowa, że problem przemocy dotyczy połowy rodzin w Polsce. Tak wielka jest planowana skala kontroli.

linki:
rzecznikrodzicow.pl

rodziny proszą o veto

Szklanka pełna do połowy

2010-06-06T12:43:00.000-07:00

Zaznaczam że dzisiaj jest trochę rocznicowo, bo 1 czerwca stuknął roczek mojego bloga :)
Niestety perypetie zawodowe przygniotły mnie na tyle, że nie miałam siły pisać w Dzień Dziecka. Dopadł mnie pesymizm, że wszystko się odwleka, ja nie dość, że nie idę do przodu to się jeszcze cofam... wiecie jak to jest..
Trudno jednak długo pozostawać w takim stanie, kiedy ma się takich wspaniałych przyjaciół! No i mam swoje wymarzone miejsce na ziemi...

Prawda jest taka że ta szklanka już w połowie jest napełniona :)

To prawda , nie mamy jeszcze domów... ale mamy już piękne widoki z okien!
Widok z okien przyszłego domu mojego brata( w oddali na wzgórzach widać wyraźnie kościół i wiejskie zabudowania - niestety moja komórka widzi to inaczej :P ) :

Widok z okien mojego przyszłego domu :D

Wsiowe prace płyną sobie spokojnym rytmem. Podlewanie grządek, koszenie trawy... już jedna dziesiąta koszenia za nami.. został nam jeszcze tylko cały hektar :D Za to studnia ma już full serwis i doczekała się korby :)

Upał nieziemski nastrajał do podlewania, najchętniej siebie :)

Najcudowniejsze jednak jest to że mogę wyłożyć się na trawie pod orzechem... i po prostu być ...

Bagienne potwory :)

2010-05-30T04:16:00.000-07:00

Słoneczne dni umożliwiły nam dotarcie do naszego domku. Co prawda na piechotę, ale jednak jest to jakiś postęp. :) Zawaliło się trochę drzew, które trzeba było usunąć, poprawić ścieżki nad strumykami, skosić trawę, poprawić naszą kwiatową grządkę.
Wszystko to w sielskiej atmosferze... naprawdę zazdroszczę wszystkim którzy już mieszkają w swoich domach poza miastem.. też już bym tak chciała!

Niestety trochę zniszczeń pojawiło się również na działce - na bramę zawaliła nam się olcha. Moi obrotni rodzice zlokalizowali fragmenty prawdziwej wsi w okolicy, dzięki czemu. po wszystkich naszych "wsiowych" pracach mamy ucztę z prawdziwego mleka prosto od krowy i bułek prosto z pieca :).

Specjalnie dla czytelników i miłośników Niebieskiego Domku bagienna relacja :D
Korzystając ze słonecznej pogody ,zapuściłam się na bagna ( daleko nie musiałam, pół działki mamy po deszczach grząskie, ale wybrałam się na opisywana wcześniej drogę >:-] ) Widoki oczywiście zapierające dech w piersiach, ale miała być relacja z bagien, więc lekceważąc lekko podmokłe tereny zapuściłam się głębiej - w końcu do drogi miałam dotrzeć. Kępy roślinności malowniczo zapadały się pode mną, wydając radosne bulgotanie. Tym razem w klapkach i spodenkach, bo żadne kaloszki by nie starczyły.. no może wodery... Niestety do lasu po drugiej stronie nie dotarłam, focąc cudne krajobrazy zapadłam się po kolana -za długo stałam w jednym miejscu. Nie żeby to było jakieś szczególnie przerażające czy niebezpieczne.. ale przypomniałam sobie o istnieniu pijawek :))))) Na lecznicze właściwości tychże jakoś nie miałam ochoty, nie żebym się bała takich małych zwierzątek, ależ skąd... :)))) Fakt czy w tym ekosystemie mogą żyć pijawki postanowiłam rozstrzygać później... ;)

Odpowiadając na Wasze nieme pytania... tak żyją tam miliardy komarów :)
Co roku przyzwyczajamy się do nich od nowa, niedługo zostaniemy specjalistami od zwyczajów tych zwierzątek - wiemy kiedy żerują najbardziej, czego nie lubią, wdrożyliśmy się w naturalny proces przemieszczania i podrygiwania, nawet kiedy stajemy w bezruchu...Moja mama zaś waży specjalna miksturę, której głównym składnikiem jest spirytus i goździki ,ale wiecie... łapki pająka , skrzydełka nietoperza, czułki ćmy, wszystko pomieszać przy pełni księżyca i odstawić na dwa tygodnie...

Wasz nieustraszony podróżnik

Majowe Inspiracje Mocy- Witraże

2010-05-23T11:05:00.000-07:00

Inspiracje Mocy to taka po-Progresteronowa inicjatywa - trwająca cały rok, obfitująca w różnorodne warsztaty w cyklu ciągłym ,albo comiesięcznym :)
W tym miesiącu w ramach nagle spadłego mi z nieba urlopu i ostatnich moich fascynacji ręcznymi robótkami , oraz zapewne w wyniku przeznaczenia- bo miałam być na warsztatach tańca indyjskiego - wylądowałam w pracowni witrażu.

Tematem przewodnim był aniołek, z mocnym postanowieniem , iż cokolwiek nam nie wyjdzie aniołkiem będzie bez żadnego ale :)

Ku mojemu olbrzymiemu zaskoczeniu i niebotycznemu szczęściu, mój pierwszy w życiu obiekt witrażowy -NAPRAWDĘ przypomina Aniołka :D Magiczny niewątpliwie, bo skropiony własna krwią :)

Oczywiście nie zabrakło radosnej twórczości - psychologia malowana czyli coś co uwielbiam :)

Przy okazji zostałam uświadomiona, że w celu zwalczenia migreny- kawa musi być słodzona! Działa - cierpiałam tylko 20 minut .. wow!
Na koniec były warsztaty filcowania na mokro i na sucho :)
Na mokro mamy też ścieżki spacerowe, to nie rzeka to chodniczek, kaczkom bardzo odpowiada dodatkowy akwen :)

Doszła nam też jedna po spacerowa czynność - suszenie psa :D Jak widać w pełni aprobowana przez samego zainteresowanego ;)

Balkonowo

2010-05-13T09:09:00.000-07:00

Po zimie ostał się tatarak, radośnie i na zielono witając wiosnę. Pomimo słomy, reszta roślinek postanowiła sobie zdechnąć malowniczo. No może nie wszystkie - dzika trawa i jakieś coś - nie pamiętam czy to marchewka, czy koperek.. czy co innego... bujnie szurnęło się również ... Nauczona doświadczeniem, zrobiłam małą reorganizację i mój prywatny staw z łąką doczekał się drugiej edycji:)

Zobaczymy czy dożyje ciepłych dni i czy coś będzie rosło :)

Jak już się tak straszliwie napracowałam przy tych swoich hektarach, to przyszedł czas na książkę i odpoczynek ostatnich urlopowych dni, przed nową pracą :)

Domu na bagnach sezon rozpoczęty

2010-05-10T09:47:00.000-07:00

Dom na bagnach to nasza wersja "Domu nad rozlewiskiem". Kameralnie, bez prądu, bieżącej wody, za to można podziwiać naturalny ekosystem bagienny w całej rozciągłości >:-]. Droga, którą miałam w cichych marzeniach za idealną, obecnie wchodzi w skład bagiennych rozlewisk o szerokości jakichś 60 metrów w poprzek i ciągnących się na jakieś 6 km ...w jedną stronę >;-]. Własnoręcznie, a właściwie własnonożnie sprawdzałam z Tatusiem. W drugą stronę sobie odpuściliśmy, bo i tak nie dotarliśmy do końca i trawersowaliśmy sobie jelenimi ścieżkami.. Już prawie się przestraszyłam, że się zapadnę, ale przypomniałam sobie, że dzik czy jeleń na pewno ważą więcej ode mnie, a skoro one przeszły - to ja też. Całość zaś odbywała się w moich nowych kaloszkach! Ha! Wreszcie mam kolorowe kaloszki.. tylko kupiłam je sobie ciuteniek za wąskie w stopach.. Mamusia się cieszy...bo na nią dobre są >:-]
Doszliśmy z bratem do wniosku, że taniej niż budowanie grobli, mostów i innych takich, wyjdzie nam kupić sobie terenowe auto ( na pewno nie spala więcej niż moje kombi >;-])i jeździć na około inną drogą.. bo przez bagna ugrzęźnie absolutnie wszystko .. Tylko się zastanawiam jak dojedzie do nas grucha z betonem na fundamenty... chyba siłą rzeczy wybuduję dom najbardziej ekologiczny w całym kraju ..:))))
W każdym razie sezon niebieskodomkowy uznałam za otwarty oficjalnie :D

Niestety dopadła mnie migrena i w czasie kiedy moi rodzice krzątali się wokół gospodarstwa, np robiąc wyciąg do studni...

...ja przeleżałam w sypialni..

Migrena dała mi tak popalić, że z miejsca zaczęłam oczyszczanie, aby wspomóc akupunkturę na którą teraz chodzę. Nie wiem czy oczyszczanie pomoże akurat na migrenę, bo jakoś łeb ćmi mi dalej... ale.. przynajmniej mam jakieś złudzenie, że coś robię żeby nie bolało bardziej... akurat mnie przy migrenie boli mniej na pusty żołądek.. ;)

Jaśko Czapajew

2010-05-05T07:41:00.000-07:00

Kiedy zapytam jakie zwierzę byłoby najbardziej abstrakcyjne do mieszkania w bloku na 4 piętrze, to co przychodzi Wam na myśl? :)
Urodził się w inkubatorze, nie wie, co to przyjazne, ciepłe skrzydła mamy, swoje życie zaczął jako żywa dekoracja świąteczna w hipermarkecie. Jego stado zapewne trafiło do ciasnych klatek, aby stać się pieczystym, on miał trafić do klatki obszerniejszej, tyle że finał dokładnie miał być taki sam. Przeznaczenie chciało inaczej :). Wtrąciło się i mała anonimowa kulka trafiła do mojej przyjaciółki.
Już pierwszego wieczoru zasnął przytulony pod kocem do swojej zastępczej mamy, kilka dni później oficjalnie zostało nadane mu Imię Jaśko, a jego właściciel uroczyście oświadczył, że go nie zje ( ani nie nakarmi nim żadnych z jego ulubionych pełzających zwierzątek ) :). Jaśko dostał sztuczną grzędę w postaci starej czapki i tak już z pełnym imieniem i nazwiskiem rozpoczął beztroskie życie kury - dosłownie - domowej.
Przedstawiam Wam Jaśka Czapajewa :)

Ulubionym zajęciem Jaśka jest oczywiście próbowanie wszystkiego przy pomocy dzioba, grzebanie we wszystkim, a jego ciekawość nie zna granic :) Obecnie w trakcie pierzenia, ( wiec wygląda jak prehistoryczny dinozaur, albo jakby wyleciał spod kosiarki ), już zaczyna wypróbowywać swoje skrzydła i zaczyna eksplorować wyższe partie mieszkania :). Uwielbia przytulać się do swojej mamy, przepada za drapaniem po szyi i z uwielbieniem oddaje te pieszczoty przeskubując jej włosy, iskając dłonie i gruchając przy tym miłośnie. Czapajew nie odstępuje mojej przyjaciółki na krok, domagając się odpowiedzi na swoje nawoływania, jednym słowem prawdziwa kurza rodzina :)

Jak przystało na młodego, prawdopodobnie koguta (nie jest to sprawdzony fakt ;) ) swoje przyszłe podboje, Jaśko ćwiczy na domowym persie, przeganiając go namiętnie ze swojego terytorium :)

Nowoczesny Kogut nie może się już dzisiaj obejść bez internetu, wiec Jaśko ma swoją ulubioną grzędę tuż przy monitorze :)

Beztroskie dni w mieszkaniu niedługo przemienią się w beztroskie dni w znalezionym nowym domu, kurniku ozdobnym, wiec prawdopodobnie na balkonie 4 piętra nie rozlegnie się pianie o poranku ... ale kto wie? :). Jaśka nie da się nie kochać... :))))

Uwielbienie dla drobiu, zostało mi wszczepione w genach. Moja mama jako mała dziewczynka miała swojego ukochanego, niemego koguta Kokotka.:)
Myślę , że po tej opowieści nikt nie zdziwi się więcej ze KOCHAM KURY!

O tym jak ( nie ) pracowałam ze sławą architektury

2010-04-29T22:15:00.000-07:00

Tytuł pokrętny, ponieważ moja praca była głównie pośrednia w konkursie pracowałam właśnie w zespole jako "Partnerzy". Nie mniej jednak rysunki i szkice autorskie były mi wytycznymi. Ja razem z koleżankami i kolegami opracowywałam urbanistykę i muzeum "od kuchni" , wizualizacje robił ktoś inny :)
Ponieważ poświęciłam temu konkursowi prawie trzy tygodnie mojego życia, nie dosypiałam, odgniotłam kręgosłup i inne takie, wpisał się ten konkurs jak najbardziej jako istotne wydarzenia mojego życia. Ta praca też zawodowo nieco zmieniła moje poglądy...

Konkurs na zagospodarowanie Wyspy Spichrzów w Gdańsku.
Zespół Atelier Loegler i Partnerzy

Bardzo się cieszę, że mogłam brać w nim udział.
Dziękuję!

więcej o konkursie oraz pozostałe prace można zobaczyć tutaj ( stąd pochodzą zdjęcia) :

Wyspa Spichrzów

Dzień Ziemi

2010-04-22T04:41:00.002-07:00

Dzień Ziemi w Polsce
W tym roku jest 40 rocznica na Świecie i 20 rocznica w Polsce obchodów Dnia Ziemi

(zdjecie ze strony http://sacramentoscoop.com/2009/04/20/)
Ja swój Dzień Ziemi będę obchodzić dołączając się do "Akcja i Ty Posadź swoje drzewko", oczywiście sadzić będę na swojej działeczce :D
Swego czasu w liceum zdarzyło mi się zalesiać fragment mojego miasta , sadziliśmy świerki i jeszcze jakieś liściaste , niestety nie pamiętam co to było.
Pamiętam też jak kiedyś jako nastoletnia działaczka przyłączyłam się do grupy młodzieży sprzątającej trawniki wokół naszych bloków , sprzątaliśmy śmieci, plewiliśmy rabatki i takie tam. W pewny momencie jedna Pani wychyliwszy się z okna zaczęła krzyczeć, a co my tam robimy na tym trawniku i czemu go niszczymy.. uprzejmie wytłumaczyliśmy, że sprzątamy, pokazując zebrane śmieci i panią ..zatkało. Fundamentalne znaczenie z pewnością miałaby akcja przekonująca mieszkańców, że śmieci nie wyrzucamy przez okna… miałam kiedyś przyjemność dostać starym chlebem pod nogi oraz obserwować lot muszli klozetowej z wysokiego pietra.. bez komentarzy…
Teraz jakoś się rozleniwiłam ekologicznie , sprowadzając się do działacza internetowego.. wstyd…
Tak sobie myślę, może najwyższy czas poważniej zacząć segregować śmieci? A nie tak od przypadku do przypadku ? Kosze zakupione w ilości trzech kolorowych sztuk już od jakiegoś czasu na mnie czekają….a jak to wygląda u Was, może dobry przykład mnie zmobilizuje?

No oczywiście, że zamówiłam już sobie AVATAR na DVD ;) z okazji zaś Światowego Dnia Ziemi można przyłaczyć sie do sadzenia miliona drzew - wraz z twórcami Avatara
Ja czekam, aż przyjdzie mój film żeby sie zarejestrować :)
Home Tree Ininitiative

smak wolności

2010-04-20T12:32:00.000-07:00

Kiedy ptak urodzi się w niewoli i od pisklęcia trzymany jest w ciasnej klatce , może się zdarzyć- nie nauczy się latać, a słabe mięśnie nie pozwolą mu na pokonanie większej odległości. Kiedy taki ptak nagle zastanie otwarte drzwiczki na początku udaje, że ich nie zauważa , kojarzą mu się raczej z zagrożeniem które może przez nie wejść, bo nie będzie chronić go już zamknięta klatka… Po jakimś czasie jednak ciekawość i powiew wolności pociągną go za sobą. Będzie wytykał dziób poza drzwiczki , sprawdzał i nawet jeśli jego maleńkie słabe skrzydła nie poniosą go w daleki świat to w końcu od czego ma nogi , dziób i całą resztę? Na piechotę też da się … Wciąż będzie jeszcze wracał po pożywienie, w ostateczności gniazdo założy już gdzie indziej .. pewnego dnia klatka nie będzie już symbolem bezpieczeństwa, ale stanie się dokładnie tym czym jest –więzieniem .
Dwa miesiące temu ktoś otworzył drzwi mojej klatki .. nie martwiąc się, ani o moje bezpieczeństwo , ani o dalsze pożywienie . Wystawiłam dziób i tym razem nie cofnęłam go z przerażenia. Na razie znalazłam w okolicy inny karmnik ale nie umiem już nie zauważać wokół mnie świata . Powiewu wiatru na skrzydłach , słońca, które zaczyna wygrzewać po chłodnej nocy. Zdziczałam? Czy ktoś rzucając okruszki skusi mnie kolejną klatką?
Porządkując bardzo stare papiery, znalazłam zaklęcie, napisane przeze mnie gdy miałam 19 lat…

Mam cygańską duszę i oczy głębokie jak nocne górskie niebo
Dostrzegam niewidzialne i śpiewam wśród drzew
We mnie usłyszysz szum morza i cieszę jezior
Mój świat tkam z promieni słońca i tańczę w blasku księżyca
Zamykam w słowach zbłąkane myśli
Nie znajdziesz nikogo takiego jak ja
Dlatego mnie pokochasz
Jeśli jesteś mi przeznaczony a ja Tobie

Kiedy miałam 13 lat zaczęłam pisać pamiętnik, taki prawdziwy, papierowy , (wtedy nikt nie słyszał o Internecie ) … 7 grubych zeszytów pewnego dnia wyrzuciłam z mojego życia.
Zostały tylko fragmenty, te najważniejsze, na których ukryłam swoją duszę .
Po to, bym kiedyś znów znalazłszy się poza klatką, zrozumiała że to nie był mój dom.

Bo urodziłam się dzika i wolna …

Świątecznie

2010-04-01T22:58:00.000-07:00

Pisanka to symbol nowego życia.

"Najstarsze pisanki pochodzą z terenów sumeryjskiej Mezopotamii. Zwyczaj malowania jajek znany był w czasach cesarstwa rzymskiego. Jeśli chodzi o ziemie polskie – najstarsze pisanki, pochodzące z końca X wieku, odnaleziono podczas wykopalisk archeologicznych na opolskiej wyspie Ostrówek, gdzie odkryto pozostałości grodu słowiańskiego. Wzór rysowano na nich roztopionym woskiem, a następnie wkładano je do barwnika – łupin cebuli lub ochry, które nadawały im brunatnoczerwoną barwę. W procesie chrystianizacji pisankę włączono do elementów symboliki wielkanocnej. Obecnie pisanki powszechnie wykonuje się przed Wielkanocą (pierwotnie - wśród Słowian - przed Jarym Świętem). Mają symbolizować rodzącą się do życia przyrodę, a w chrześcijaństwie dodatkowo nadzieję wynikającą z wiary w zmartwychwstanie Chrystusa."
cytat z Wikipedii

Odrodzenia, spokoju, radości, nich dzieje się magia!
Wspaniałych Świąt Wam życzę :)

Bardzo wiosennie

2010-03-23T22:38:00.000-07:00

Zawsze wyrażałam swoja dezaprobatę co do programu nauczania z biologii - chociaż bardzo lubiłam ten przedmiot, denerwowało mnie , że pamiętam rozwój układu pokarmowego czy nerwowego , a nie rozpoznaje np ptaków wokół mnie. Obiecywałam sobie, że kiedyś uzupełnię braki, ale wiadomo- zabiegany świat i ciągle coś ważniejszego. Dzisiaj trafiłam na rewelacyjny materiał na Youtube , coś dla takich jak ja ;) Króciutko, konkretnie, przyjemnie o poranku, na początek. Ja już po odgłosach, rozpoznałam kilka ptaków , które mijam na spacerze z psem, a których nie widziałam- np Trzciniaka :D

Od tego samego użytkownika, jest jeszcze 5 filmikow na ten temat :) Polecam!

Gdy łabędzie wyznają sobie miłość

2010-03-21T04:40:00.000-07:00

Stanęłam na rozstajach i myślałam dokąd pójść dalej. Zastanawiałam się, gdzie ciągnie mnie serce i czym kierować się, dokonując wyboru. Pytając samą siebie o wybór, znalazłam zdjęcie Drogi Mlecznej.

Zawsze w bezksiężycowe noce siadałam i wpatrywałam się w niebo, snując swoje marzenia. To właśnie tą drogę odnalazłam pośród wszystkich innych.
Kiedy ziemia zaczyna odmarzać i zza chmur wygląda już zupełnie inne słońce odkurzam stare ścieżki spacerowe, idąc za krzykiem wodnego ptactwa.

Docieram do magicznego miejsca , zatoki pełnej ptaków. Na przeciwnym brzegu, na wzgórzu wśród drzew jest cmentarz , ale ja zawsze czułam, że tam właśnie powinien stanąć zamek.
Dzisiaj stawiam go tam w mojej wyobraźni. Zamek którego fundamenty sięgają korzeni moich przodków, mury wbudowane we wzgórza stają się jednością z ziemią a baszty śmiało patrzą w niebo. Zamek, który podnosi się z ruin, przyozdabia w słońce i wiatr. Zamek dla księżniczki.

Słowianie, równonoc wiosenną czcili świętem odrodzenia. Sprzątali swoje domostwa, wymiatając wraz z brudem wszystko co było złe w ich życiu . Palili słomiane kukły odganiając zimę, szykowali nowe ubrania, piekli chleb. Po to by w Jare święto dzielić się pisankami - symbolem nowego życia. Wierzbowe, świeżo rozkwitłe witki i zioła, odganiały smutek i kłopoty. Kąpiel w świętej wodzie rozpoczynała ich nowe życie.
Wśród śpiewu i pokrzykiwań ptaków, w wiosenny poranek, czuję, że wszystko co złe odeszło. Zaczyna się nowy rozdział mojego życia. Znów stoję na właściwej ścieżce.
Nad jeziorem pośród topniejącego lodu para łabędzi zaczęła tańczyć swój godowy taniec. Pochylając się w swoim kierunku, przytulając głowami i pochrząkując cichutko, wyznawali sobie radość z przetrwania razem trudnej zimy.
Przypomina mi się, dawno zasłyszana opowieść o człowieku, który bał się głębokiej wody. Długo brodził przy brzegu, tęsknie spoglądając w morze. Pewnego dnia odważył się pójść dalej, a kiedy dotarł już bardzo daleko, odkrył, że umie pływać i oddychać w wodzie. Odtąd pływał w oceanie, odkrywając jego piękno.
Otwieram się na wszystko co dobre, na to co przyjdzie. Czy będzie to smutek czy radość, wyjdę mu na przeciw, ale nie będę zatrzymywać na siłę. Nie zostanę już w miejscu.
Wszystko co czuję mogę oddać jednym słowem - FLOW - przepływ.

Przed zakrętem

2010-03-02T09:50:00.000-08:00

Jest taki piękny fragment w Ani z Zielonego Wzgórza - kiedy Ania, po śmierci Mateusza, rozmyśla o swoim życiu i mówi o nim jak o drodze na której pojawił się zakręt. Zawaliły jej się całe plany, marzenia o studiach, ona jednak potrafi w tej trudnej chwili odnaleźć równowagę i spojrzeć na problemy jak na kolejne wyzwanie któremu trzeba sprostać. Ten fragment zawsze towarzyszy mi w moich trudnych momentach. Mieszkam nad rzeką, która wije się meandrami i jest dla mnie synonimem tej drogi o której "mówiła" Ania. Rzeka poprzecinana jest mostami i każdy z tych odcinków pomiędzy nimi przypomina mi kawałek mojego życia. Tym bardziej, że kolejne dzikie fragmenty zagospodarowywane były na ścieżki spacerowe w miarę jak przybywało mi lat :). Mam swoje oswojone brzegi - dzieciństwa, gdzie spacerowałam z mamą i zbierałam jesienne liście, brzeg moich podstawówkowych wypraw gdzie razem z koleżankami zakładałyśmy hodowle żab, brzegi po których spacerowałam ze swoimi psami i ten gdzie skakałam w pokrzywy, mówiąc sobie, że jak przejdę taki test to maturę też zdam :). Sa tez zakrzewione brzegi, artystycznie zarośnięte - brzegi moich studiów... Sa też i zakręty ... pierwszy kiedy nie dostawszy się na studia poszłam do szkoły policealnej, kiedy straciłam prace z dnia na dzień, ale też te dni w których spełniały się moje marzenia - galop przez łąki, uprawnienia architektoniczne...Dziś po raz kolejny idę w górę rzeki, mijając kolejne mosty, aż do miejsca w którym zakręt i autostrada całkowicie zasłaniają widok. Kiedy staje na "ostatnim moście" (kiedyś kolejowym, dzis stanowiącym ścieżkę do hipermarketu ;) ), patrzę na ten zakręt i pędzące autostradą auta - zostawiam wszystko to co znane, bezpieczne, pewne i patrze w przyszłość pełną zagadek. Biorę głęboki oddech i wiem - że chce iść dalej. Dziś znów jest ten dzień.

Powrót do przeszłości

2010-02-13T00:39:00.000-08:00

Teraźniejszość jest nieco nieciekawa i właściwie nie ma o czym pisać..
Wstaję o 6 rano, nieprzytomna docieram do łazienki i tu odkrywam brak świeżej bielizny. Zamiast śniadania robię pranie i suszenie, odprowadzam psa do rodziców i jadę do pracy. Włóczę się po jakichś magazynach z taśmą i dalmierzem w ręku, potem usiłuję coś z tego narysować. Wracam wieczorem do domu, jadę na masaż, odbieram psa. Nieprzytomna myję zęby i padam na pysk do łóżka. Po chwili ładują mi się pod kołdrę pies, na poduszkę koty i zasypiam. Wstaje o 6 rano, nieprzytomna docieram do łazienki, odkrywam brak świeżej bielizny...
Dlatego chyba nikogo nie zaskoczy, że wybieram się po raz kolejny na Avatara w przyszłym tygodniu :)))))
Jako wierna fanka filmu, a najwierniejsza fanka Neytiri, poszukując przyczyn mojej fascynacji wróciłam do mojej przeszłości właśnie, odkrywając, że błękitna, zielonooka kocica, jest moim alter ego hehe. Tezę tą chętnie Wam przedstawię zdjęciowo :). Kiedy Cameron zaczynał myśleć o filmie, moją wizytówką był kolor niebieski ( heheh ..patrząc na mojego bloga, chyba niewiele się zmieniło ;) ). Szafę moja wypełniały ciuchy w odcinaniach granatu, niebieskiego szarości i bieli.. Dotyczyło to również tzw "bractwowych " rzeczy. Toteż wpadłwszy w oko jakiemuś fotoreporterowi, zostałam utrwalona w mojej wersja bycia Na'vi - na turnieju opolskim sprzed kilku lat. Zdjęcia pochodzą z lokalnego portalu - linka nie mogę podać bo już dawno zostały skasowane, ale że ewidentnie jestem ich podmiotem, wiec myślę, że mam niejako prawo do skorzystania z nich :)

Żeby nie było oprócz strzelania z łuku, potrafię komuś przyłożyć w głowę czymś
ciężkim :)
Zdjęcie z pokazu szkoły szabli Signum Polonicum, do której uczęszczałam

a tu zdjęcia z treningu, na jednym z wyjazdów z innymi słowiańsko - wikińskimi drużynami - ja z prawej :)

Kobieca również bywałam i bywam na niebiesko ;)

Tak sobie wracam myślą do tych moich wyjazdów i tęsknie niemiłosiernie, ale teraz mam już bliżej niż dalej , spodziewam się wrócić na nie w najbliższy sezon :) Do koni również i może nawet do łuku :) Gorzej z treningami aikido - nie widzę się na nich wciąż ,ale bądźmy dobrej myśli :)
I tym optymistycznym akcentem idę wykorzystywać trochę wolnych chwil w sobotę :)
Wasza alterego Neyitiri

Złodzieje są wśród nas

2010-01-29T07:28:00.000-08:00

Zawsze oburza mnie kradzież, okazuje się jednak, że w niektórych sytuacjach kradzież to jest zupełnie co innego - zapożyczenie, rzecz nieistotna, pomyłka.. no wszystko byleby nie nazwać rzeczy po imieniu.
Jakiś czas temu będąc na spacerze z psem, zwróciłam uwagę panu z rowerem aby nie kradł żwirku, którym wyłożony jest zielony taras wokół restauracji na moim osiedlu, ( taki żwirek miedzy iglakami, żeby chwasty nie rosły). Pan oburzył się śmiertelnie, że przecież on bierze tylko woreczek - i to żadna kradzież, absolutnie a w ogóle to "ci restauratorzy " to są złodzieje bo przecież za swoje tej restauracji nie postawili tylko nakradli...
w Internecie rzecz jest jeszcze prostsza... kradzież zdjęć ze stron i blogów, to już plaga, wciąż uczestniczę w akcjach "zdejmowania ogłoszeń" , gdy ktoś biorąc zdjęcie kota ze strony hodowli, podając jej nazwę, sprzedaje go - oczywiście bez rodowodu lub z rodowodem - taki wabik, bo po zadzwonieniu, okazuje się zawsze, że tego kota już nie ma - ale mamy inne w hodowli .. Leci nie tylko własność autorska ale również dobre imię hodowli, bo nie każdy jest w stanie sprawdzić czy dane ogłoszenie jest prawdziwe...
Dawno temu spotkała mnie też taka historia, myślałam, że to już przeszłość, ale jednak się myliłam..
Nick Sarenzir- to wymyślona nazwa przeze mnie, ma swoja genealogie i osadzenie w wymyślanym przeze mnie w wieku nastu lat języku. Słowo, które wcześniej nie istniało. Kiedy pojawił się internet założyłam konto pocztowe- właśnie na login sarenzir . Posiadanie takiego nicka okazało się bardzo przydatne - bo stałam się osobą rozpoznawalną, a nie anonimową wśród tłumu użytkowników ( wpiszcie sobie w google słowo sarenzir ). Tak właśnie dowiedziałam się ze ktoś zaczął używać mojego nicka, jako swojego.. Poczytałam sobie parę postów na forum rodzice online ( tam właśnie są posty osoby która nie jest mną ) i mną zatrzęsło, bo jak ktoś zaczyna być rozpoznawalny w pewnej grupie osób ( wtedy to była freha), to niekonieczne chce, aby przypisywano mu cudze poglądy .. Afera się skumulowała, kiedy chciałam zarejestrować się na allegro ( oryginalny nick, bardzo wtedy jest użyteczny - zresztą we wszelkich tego typu miejscach ). Przypadek sprawił, że dowiedziałam się o kto zacz. Myśląc, że to jakiś anonimowy z internetu człowiek się połaszczył - wyżaliłam się koleżance.. i wtedy bomba wybuchła . To właśnie ona , zaczęła używać nicku sarenzir.. bo jej się spodobał mój adres mailowy.. a nie umiała nic wymyślić , żeby nie było zajęte..
Sprawę niby wyjaśniłyśmy, miała polikwidować swoje konta z moim nickiem... nie zrobiła tego, dlatego na allegro jestem sarenzir1 .. Kontakt zerwałam, bo cóż ze złodziejem utrzymywać go nie będę.. Myślałam ze sprawa przedawniona, aż do dzisiaj kiedy chciałam się zarejestrować w księgarni internetowej.. okazało się ze pojawił się również nowy zeszłoroczny login w jakimś sklepie kosmetycznym ... czyli się nick dalej przydaje... Niestety - trudno jest dochodzić do swoich praw w tym przypadku ..
Dostałam taką odpowiedz z księgarni :
"Witam,
Login 'sarenzir' już istnieje w naszej bazie, właścicielem tego konta nie jest Pani Dagmara Krawiec.
Każdy klient ma prawo podać jako swój login dowolny ciąg znaków.
Proszę zarejestrować się w księgarni podając inny login."
Fakt, każdy ma prawo podać swój login, obojętne co to jest.. tak jak z tym żwirkiem, przecież to taka bzdura, nie warta uwagi.. są tacy co kradną o wiele więcej.. mogę rozłożyć ręce i czuć się jedynie oburzona. W każdym razie z usług Gadnalfa nie skorzystam :P
Możliwe, że dla odmiany powinnam zacząć się wszędzie rejestrować jej nazwiskiem ? Też dość niepowtarzalne.. Bo w końcu nie jest powiedziane, że pewnego dnia znów nie natknę się na brak możliwości rejestracji swoim loginem.. ( a jeden login jest wyjątkowo przydatny - nie trzeba pamiętać niezliczonych ilości kombinacji )
Ta historia to malutki wycinek, wielkiej góry lodowej.. ostatnio zbulwersowała mnie informacja o podszywaniu się pod firmę webdesign znajomej i robieniu plagiatowych stron internetowych ... ( zarobkowo oczywiście )
Tak to jest na tym świecie: jeśli ktoś wymyśli coś oryginalnego i ciekawego, to prędzej czy później znajdzie się ktoś, kto będzie miał to ochotę przywłaszczyć..

ps. tak mnie naszło po Waszych komentarzach :
Jak to ktoś kiedyś powiedział "Naśladownictwo jest najwyższą formą pochwały"
Skoro wiec, ktoś podpisuje się moim autorskim loginem Sarenzir , można co najwyżej westchnąć i współczuć tak ubogiemu życiu , które nie potrafi określić samego siebie indywidualnie

Wasza jedyna i niepowtarzalna Sarenzir

Co robią Niebieskie Domki zimą?

2010-01-27T01:53:00.001-08:00

Niebieskie Domki Zimą śpią, czekają na wiosnę i ładnie wyglądają :)

Ja dla odmiany mam dylematy po wizycie w Instytucjach . :(
Pamiętacie moje plany o dokupieniu/wydzierżawieniu działeczki obok - pod konie? Cale 1,6 ha .. Dowiedziałam się w UM , że owszem wydzierżawić mogę, ale obowiązuje tak samo przetarg jak na kupno i że akurat dzierżawa jest bardzo droga, wiec lepiej już dołożyć parę złotych i kupić. Tak poinformowała mila Pani Od Gruntów. Te parę złotych - to nie licząc kawałka lasu ( który jest droższy) znajdującego się na tej działce to minimum ok 50 tys ... No rzeczywiście parę. Mam wiec wybór - kupie sobie działkę pod konie i będę mieszkać w namiocie- tudzież w ogóle nie mieszkać, albo się tam wybuduje i działki już nie kupie, bo podejrzewam, że w momencie podłączenia do nas prądu cena działek obok drastycznie wzrośnie.. Oczywiście zostaje jeszcze Niebieski Domek, ale on akurat stoi na części brata, a przeniesienie go i wyremontowanie - 70 metrów dalej, też wymaga finansów.. nie mówiąc już o tym ze ciężko powiedzieć czy będzie co przenosić.. ( no i brat kocha go tak samo jak ja, wiec chyba będziemy ciągnąć słomki ;) )
Ech, mętnie mi dziś. ..ale na pewno znajdę jakieś rozwiązanie..
Mam w związku z tym do Was kochani pytanie, bo wiem że cześć z Was ma swoje konie .
Jaką minimalna powierzchnie potrzebuje koń żeby sobie pobiegać - tak na wybiegu? Zasadniczo to właściwie dwa konie.. Chciałam mieć więcej, ale przeanalizujmy wersję minimum ;). Do dyspozycji mam pół hektara , ale musi mi się tam zmieścić dom, stajnia, przydomowa, ogrodowa oczyszczalnia, warzywniak i kawałek sadu. Teoretycznie sad może być w kawałkach, drzewka w końcu mogą rosnąć wszędzie ;). Niemniej jednak konie gdzieś muszą rozprostować nogi i zastanawiam się czy ten dodatkowy 1,6 hektara jest mi niezbędny czy nie- bo od tego zależy co będę dalej kombinować..

Biegówki u Cioci Kici,

2010-01-23T13:15:00.000-08:00

Ja chodzę, chodzę ! W dodatku na biegówkach :))))!
Ciocia Kicia to taka ciocia zwariowana, nieszablonowa, zawsze młoda z mnóstwem fantastycznych pomysłów i zainteresowań. Bohaterka lektury dla 10 latek, o wakacjach takiej 10 latki u WW. właśnie :). Jestem szczęśliwą posiadaczką takiej właśnie Cioci, ba, nawet lepszej :). Jako 13 latka przeżyłam tą opowieść w realu - tyle że wakacje były zimowe. "Wyrwana" spod opieki mamusi pojechałam na wieś, gdzie po prostu było magicznie i cudownie, gdzie właśnie pierwszy raz w życiu poszłam na biegówki. Czas zatoczył koło i po latach, dziś biegałam znów ta sama trasą. Rzuciły mi się wspomnienia i okazało się, że te ferie pamiętam jakby były wczoraj. Spędziłam cudowny dzień w przemiłym towarzystwie i tylko po powrocie do domu zdałam sobie sprawę że te ferie były... 23 lata temu.. Już, już miałam się zasępić, że taka stara jestem i wspominam lata młodości, ale skoro po tylu latach, wciąż się śmieje i biegam leśnymi ścieżkami.. to tylko kolejny wspaniały zimowy dzień mojego życia, a do starości to jeszcze mi hohoho...:)))))

Buziaki dla całej sikorkowej ekipy :D

Dzień Babci, Dzień Dziadka czyli przodkowie mówią

2010-01-22T05:33:00.000-08:00

Moje babcie i dziadkowie już nie żyją, teraz kiedy mam na tyle w głowie żeby móc czerpać z ich mądrości życiowej i to docenić, pozostają mi jedynie wspomnienia.
Myślę jednak, że gdzieś miedzy wierszami, w tych wspomnieniach, przemycili mi tej mądrości bardzo dużo, bo w rożnych sytuacjach mi się przypomina.
Jakiś czas temu uczestniczyłam w warsztatach dotyczących kobiecości. Każda z uczestniczek miała przynieść coś, co z ową kobiecością jej się kojarzy lub jest dla niej jej symbolem. Ja przyniosłam opowieść. Historię zwykłą, o jednym popołudniu w moim rodzinnym domu, kiedy to spotkały się dwie babcie - od strony mojej mamy i mojego taty. Tak się złożyło, że te dwie kobiety, przez całe swoje życie nie spotykały się zbyt często, ani też nie miały ze sobą wiele wspólnego. Tego jednego dnia usiadły obok siebie, na przeciwko mnie. Nawet nie pamiętam okazji - może jakiś pogrzeb? Uprzejma rozmowa o pogodzie ześliznęła się na temat życiowy, rodzinnie -mężowski. Na moich oczach - dwóm obcym właściwie kobietom, rozbłysły porozumiewawcze ognie w oczach i udzielały mi wtedy rad na ten temat, starannie dobierając słowa, bo w ich czasach, o wielu rzeczach wprost się nie mówiło. Nie pamiętam jakie to były rady. Przekazały mi wtedy coś o wiele bardziej cennego. Tajemnice więzi miedzy kobietami, porozumienia bez słów, samym spojrzeniem, ponad podziałami, wiekiem, porozumienia dusz dziewczęcych, kobiecych, żon, matek i babek, porozumienia szamanek, czarownic, wiedźm. Nie, nie posiadłam wtedy całej mądrości świata - dostałam coś więcej - nauczyłam się słuchać. Chociaż wiedza o tym jak być kobietą, nie przychodzi mi łatwo, myślę, że po tylu latach słuchania, zaczynam coś rozumieć, czuć i wprowadzać w życie. Dalej jestem jajkiem mądrzejszym od kury, ranimy się z mamą czasem bardzo, bo tak jesteśmy do siebie podobne, w wyglądzie, spojrzeniach, gestach, emocjonalnej naturze i w zdrowotnych przypadłościach, że w sobie jak w lustrze widzimy nie tylko zalety ale i wady. Ale kiedy tak siądziemy razem, spojrzymy na siebie, czytamy sobie w duszach. To porozumienie warte jest każdej ceny.
Niedawno doczytałam, że film Avatar wzbudza stany depresyjne, tęsknotę za światem Pandory i społecznością Na'vi, potęguje myśli samobójcze.
W świecie gdzie mocne więzi rodzinne nazywa się toksycznymi, obiady z rodzicami za dziwactwo i głosi obowiązkową niezależność uczuciową, odzywają się w nas pierwotne instynkty, potrzeba wspólnoty plemiennej i więzów krwi..
Niestety te pierwotne instynkty i emocje budzą się w sposób inny niż oficjalnie uznawany przez niektóre Instytucje, stąd głosy krytyki zapewne.
Sięgam jednak do mądrości moich przodków ..
Jak mówiła moja babcia:
Co siejesz, to zbierzesz, czego szukasz - znajdziesz..

...a ja wybieram się za tydzień na Avatara po raz trzeci- ten obłęd zawdzięczam przyjaciółkom, z którymi z dziką przyjemnością spędzę czas w kinie i się z nimi po emocjonuje na tym fajnym bajkowym romansie :)

ogłoszenia parafialne ;) :

1. Imax jest jednak lepszy niż zwykłe 3D - mniej ostry obraz, czasem się rozmazuje na krawędziach, ale zalety dużego ekranu i lepszego odczuwania efektów są widoczne :)

2. Skończył się dla mnie konkurs na Bloga Roku. Mój blog nie przeszedł do III etapu konkursu. Zanim jednak zaczniecie mnie pocieszać ;) :
- znalazłam się w pierwszej 100 na prawie 1000 blogów w mojej kategorii
- bardziej mi zależy na wizytach tutaj przyjaciół, niż szerokiej popularności samego bloga, a dzięki temu konkursowi, odważyłam się Was właśnie tutaj zaprosić :) ( dobry pretekst nie jest zły ;) )
- największą nagroda dla mnie - są Wasze słowa, które do mnie docierały - że bardzo Wam się tutaj podoba, że cudownie się mnie czyta i podziękowania za zaproszenie do miejsca gdzie możecie mnie poznać jeszcze lepiej.
Żaden tytuł nie znaczy dla mnie więcej :)
Wasza Blogerka Roku :)

...i po napisach ;) - dla czekających dni cieplejszych ...moje zabawy na 30 dniowej wersji photoshopa - czyli wspomnienia zielonego balkonu

i letni Niebieski Domek

dla kochających zimę- relacja po-weekendowa z biegówek :)

zimowo - spacerowo- zającowo

2010-01-16T00:10:00.000-08:00

Byczę się dalej na L4 - dostałam kolejny miesiąc zwolnienia na rehabilitacje, co tez staram się intensywnie wykorzystać, bo jak już się okazało ze mogę ćwiczyć to wyszło że jestem kondycyjnym wrakiem. I tyle.. Optymistyczna wiadomość, że za jakieś 5-6 miesięcy będę miała całkiem sprawną tą nogę .. jakoś mi się to długo wydaje i nie mogę w to uwierzyć prawdę mówiąc. Dlatego też, bardzo pomaga mi rehabilitacja w klinice, bo jak ktoś, do kogo mam zaufanie pokazuje mi że daje rade to jest mi łatwiej :) Mogę już wskoczyć w biegówki :DDDD! Co prawda po płaskim i mam uważać, ale jednak całkiem narty nie ominą mnie w tym roku :)Dzisiaj poszliśmy z tej okazji pooglądać sobie z Mundkiem trasę. Cisza, wszędzie pełno śniegu, pięknie i bajecznie. Młody sobie biega i obwąchuje coś tam.. Nagle w tą cisze i spokój wdarło mi się cichutkie histeryczne popiskiwanie i mignął mi szybki ruch. Zamarłam. Najpierw leciał zając.. no zasadniczo nie leciał tylko tak sobie zgrabnie szybko kicał ," bez wysiłku ", zanim parę metrów 70 kg długowłosego, potężnego owczarka niemieckiego, a na ich trasie, ze 20 metrów przed, mój jeszcze w spokoju, zaaferowany wąchaniem, Mundek. Widziałam tylko jeden ratunek: jedyne co może być atrakcyjniejsze dla mojego psa od jednego pościgu - to inny pościg, więc rzuciłam się biegiem w przeciwną stronę, wołając na młodego. No i wygrałam na atrakcyjność z zającem :) Pewnie dlatego, że Mundek go nie zauważył, kiedy już pędził za mną, bo zając do szczególnie głośnych nie należy, a owczarek tez jakoś się nie afiszował...
Resztę spaceru spędziliśmy na smyczy, bałam się kolejnego zabłąkanego zająca..
Zbulwersował mnie tylko fakt puszczonego w samopas owczarka. Na początku myślałam, że zwyczajnie - w czasie spaceru czmychnął mu zając spod łap i wtedy zasadniczo można nie zdążyć psa odwołać, ale okazało się że właścicielka beztrosko rozmawia sobie z koleżanką i w nosie ma co jej pies robi. Nie zdążyłam dojść i powiedzieć kilka slow o kłusownictwie i bezpieczeństwie innych psów na spacerze, bo panie się oddaliły .. Historia z happy end 'em- zając zwiał. Ja przetestowałam na krótkim dystansie kolano -dało rade :)
A dzisiaj znów idziemy na Avatara :)))))))

AVATAR

2010-01-09T15:56:00.000-08:00

Jak na czarodziejski początek - Avatar nadaje się doskonale, to świat który przypomina nam co naprawdę się liczy :)

Właśnie wróciłam z kina. Nie mogąc się doczekać na IMAX - poszliśmy na cyfrowe 3D :) JUŻ się cieszę, że za tydzień mamy zabukowane bilety na IMAX ;) Porównamy jakość, od technicznej strony - przyjemnie się ogląda ale trochę czuję niedosyt, bo się już nastawiłam na IMAXa i teraz nie mogę się doczekać , bo efekty specjalne powalają i chce się więcej ;). Dla posiadaczy romantycznej natury, takich jak ja, stają się one w trakcie filmu nieistotne, to historia wciąga, ale to właśnie dzięki nim, można stać się jej częścią.

Avatar to bajka - taka prawdziwa bajka, nieskomplikowana, ze szczęśliwym zakończeniem i z wieloma mądrościami. Cudownie opowiedziana, przy fenomenalnej -jak dla mnie muzyce. Jak powiedziała mi przyjaciółka, która była w kinie wcześniej ode mnie - historia o Indianach- i naprawdę tak jest :) Warto zabrać siebie za rękę na ten film :)

zdjęcia ze strony :
http://avatar.filmweb.pl/f299113/Avatar,2009/galeria
Wszystkiego magicznego w Nowym Roku :)

ps oficjalnie ogłaszam ze stałam się fanka tego filmu :))))

Kiedy podążasz za pragnieniem serca wszystko zaczyna się układać

2009-12-29T13:01:00.000-08:00

Ten rok kończy się dla mnie magicznie. Co prawda do Sylwestra jeszcze dwa dni, ale czuję to w kościach. Cudowne magiczne święta z lepieniem pierogów przed Wigilia ( ja zwykle pracuje i omijają mnie te przygotowania ), wspólna uroczysta, radosna kolacja ( po wielu latach w większym gronie rodzinnym ). To rok w którym zadziało się dużo ważnych rzeczy w moim życiu, chociaż z zewnątrz niekoniecznie wyglądają spektakularnie. Nie o widowiskowość zdarzeń jednak chodzi. Poznałam siebie lepiej, bo odważyłam się spojrzeć na siebie w całokształcie, bez unikania rzeczy trudnych, pomyłek i błędów. Okazało się, że mogę siebie taką lubić - nieidealna, z niejedną rysą na charakterze i urodzie.. ale właśnie przez to prawdziwą.
To przyznawanie się wreszcie do siebie, taką jaką jestem wyrwało mnie z zamkniętego kręgu, gdzie dreptałam w miejscu. Moi starzy, dobrzy, kochani przyjaciele i wszyscy cudowni, nowo poznani i ten blog, dzięki któremu poznałam również Was, pomagają mi się otwierać i przestać się wreszcie bać być sobą :).
Za namową przyjaciółki, zgłosiłam mój blog do bloga roku. Jest wiele cudownych blogów, które zasługują na pierwsze miejsce - dla mnie to zgłoszenie to powiedzenie całemu światu - TAKA JESTEM . Odważyłam się to powiedzieć głośno!
Jeszcze niedawno patrząc wstecz na ostatnie lata, miałam wrażenie, że gdzieś mi uciekły, że zmarnowałam ten czas. Teraz wiem, że tak nie jest.

Zaczynałam ten blog ze słowami: "czasem aby odnaleźć, trzeba stracić.
Odnalazłam siebie :D! Te poszukiwania były tego warte.
Dziś dedykuje sobie i Wam :
Kiedy podąża się za pragnieniem serca wszystko zaczyna się układać.

Życzę Wam magicznego Nowego Roku